ثبت ۱۲۰ کارزار محیط‌زیستی در سال جاری | اصفهان بیشترین مطالبه محیط زیستی را دارد
به گفته او، در میان استان‌ها، اصفهان با ثبت ۱۲۰ کارزار در صدر قرار دارد و تهران، خوزستان، مازندران، فارس، کرمان و گیلان نیز از استان‌های دارای بیشترین تعداد کارزار هستند.
پلتفرم اجتماعی کارزار از مهر ۱۳۹۹ تاکنون یک‌هزار و ۴۸۸ کارزار زیست‌محیطی ثبت کرده است که مجموع امضاهای آن‌ها به بیش از ۵ میلیون و ۴۰۰ هزار امضا می‌رسد. این آمار در چهاردهمین نشست فعالان محیط‌زیست در کافه کارزار ارائه شد.
هم‌بنیان‌گذار حوزه هیئت‌مدیره پلتفرم اجتماعی کارزار در ابتدای این نشست گفت: بر اساس اطلاعات مطرح‌شده، حیوانات و حیوان‌آزاری با اختصاص حدود ۲۴ درصد از کارزارهای زیست‌محیطی، مهم‌ترین موضوع مطالبه‌گری مردم بوده‌اند. جنگل‌ها، کوه‌ها و حفاظت از طبیعت نیز حدود ۱۵ درصد از کارزارها را به خود اختصاص داده‌اند.
امیرحسین ناطقی ادامه داد: از ابتدای سال ۱۴۰۵ تا زمان برگزاری نشست، ۱۲۰ کارزار زیست‌محیطی ثبت شده که ۳۱ مورد از آن‌ها به‌عنوان کارزار موفق گزارش شده‌اند. همچنین در دو ماه منتهی به نشست، ۳۸ کارزار با مجموع ۳۹ هزار و ۴۱۳ امضا ثبت شده است.
اعتراض به برج‌سازی در مناطق ناهارخوران و صیاد شیرازی استان گلستان، مخالفت با کشتار سگ‌های بی‌پناه تنکابن و درخواست توقف روند انتخاب پیمانکار برای حفر تونل در منطقه بینالود از جمله این مطالبات بوده‌اند. به گفته او، در میان استان‌ها، اصفهان با ثبت ۱۲۰ کارزار در صدر قرار دارد و تهران، خوزستان، مازندران، فارس، کرمان و گیلان نیز از استان‌های دارای بیشترین تعداد کارزار هستند.
با این حال، سخنرانان این نشست تأکید کردند که تعداد بالای امضاها به‌تنهایی موفقیت یک کارزار را تضمین نمی‌کند و بازتاب رسانه‌ای و پیگیری مستمر مطالبه‌گران نیز نقش مهمی در تحقق خواسته‌ها دارد. آنان همچنین بر ضرورت بررسی علمی دلایل پایین بودن میزان موفقیت کارزارهای زیست‌محیطی تأکید کردند.
در ادامه این نشست، دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی و مسئول گردشگری سبز، با تأکید بر ضرورت توسعه گردشگری پایدار در کشور گفت: بخش قابل توجهی از فعالیت‌های گردشگری کشور بدون نظارت و مدیریت مؤثر انجام می‌شود و این روند پیامدهای منفی برای محیط‌زیست و جوامع محلی دارد. محمد جهانشاهی با اشاره به کاهش جمعیت روستایی و گسترش سفرهای طبیعت‌گردی عنوان کرد: از سال ۱۳۸۲ تاکنون، با وجود افزایش جمعیت کشور، سهم جمعیت روستایی کاهش یافته است.
همچنین تعداد خودروهایی که به طبیعت سفر می‌کنند، از حدود ۷ هزار دستگاه به بیش از ۶۰ هزار دستگاه رسیده است؛ روندی که در کنار نبود مدیریت مناسب، آسیب‌های محیط‌زیستی را تشدید می‌کند. او با بیان اینکه گردشگری ایران در بسیاری از مناطق از پایداری لازم برخوردار نیست، ادامه داد: تغییرات اقلیمی، فرونشست زمین و ضعف حفاظت از میراث طبیعی و فرهنگی، ضرورت بازنگری در سیاست‌های گردشگری را افزایش داده است.
به گفته او، ایران در زمینه آمادگی برای سازگاری با تغییرات اقلیمی نیز با چالش‌های جدی مواجه است. جهانشاهی همچنین از تدوین شاخص‌های گردشگری پایدار خبر داد و یادآور شد: در سال گذشته، ۱۲ هتل در ایران موفق به دریافت نشان هتل سبز شدند و شاخص‌های مربوط به اقامتگاه‌های بوم‌گردی، اقامتگاه‌های سنتی و راهنمایان گردشگری سبز نیز در حال تدوین است.
او با اشاره به تجربه ترکیه در توسعه گردشگری پایدار، بر ضرورت توجه به حفاظت از منابع طبیعی، مصرف آب و انرژی، میراث فرهنگی و جوامع محلی تأکید کرد. دبیر کمیته ملی طبیعت‌گردی در ادامه از آغاز طرح «گره سبز» خبر داد؛ پویشی با هدف ترویج رفتار مسئولانه در طبیعت که در آن، گره‌ای سبز به وسایل شخصی افراد متصل می‌شود تا نمادی از احترام به محیط‌زیست و تعهد به حفاظت از طبیعت باشد.
او ابراز امیدواری کرد گسترش این پویش به افزایش مشارکت اجتماعی و کاهش آسیب‌های ناشی از گردشگری کمک کند. در ادامه، یک مدرس باستان‌شناسی و گردشگری، با انتقاد از گسترش فعالیت‌های تجاری و نمایشی در طبیعت، نسبت به تخریب جنگل‌های هیرکانی و پیامدهای گردشگری ناپایدار در ایران هشدار داد.
سحر آقاجان‌نسب با اشاره به رواج دوره‌های موسوم به مهارت‌های بقا در طبیعت گفت: این فعالیت‌ها که با شعار بازگشت به ریشه‌ها و شیوه زندگی نیاکان ترویج می‌شوند، در برخی موارد به ساخت سازه‌های چوبی، قطع درختان و تردد خودروهای آفرود در عرصه‌های طبیعی منجر شده‌اند. به گفته او، بازتولید رفتارهای انسان در دوران پارینه‌سنگی در شرایط کنونی، بدون توجه به ظرفیت اکولوژیکی و تغییرات اقلیمی، نوعی بازگشت رمانتیک به گذشته است که می‌تواند به طبیعت آسیب برساند.
آقاجان‌نسب با تأکید بر شکنندگی جنگل‌های هیرکانی، ادامه داد: استفاده از چوب درختان زنده و حتی جمع‌آوری گسترده چوب‌های افتاده کف جنگل، می‌تواند زیستگاه‌های مهم تنوع زیستی را تخریب کند. او همچنین درباره ساخت کلبه‌ها و سازه‌های چوبی برای تولید محتوای شبکه‌های اجتماعی و برگزاری دوره‌های گران‌قیمت هشدار داد.
این مدرس باستان‌شناسی با اشاره به تفاوت شرایط اقلیمی ایران با مناطقی مانند اسکاندیناوی، کانادا و بریتانیا افزود: ایران کشوری عمدتاً خشک و نیمه‌خشک است و پوشش جنگلی آن کمتر از ۷ درصد برآورد می‌شود. بنابراین، حتی قطع چند شاخه یا ساخت یک سازه چوبی در جنگل‌های هیرکانی، زاگرس و ارسباران می‌تواند آسیب‌هایی به دنبال داشته باشد که جبران آن‌ها به‌سادگی امکان‌پذیر نیست.
او با اشاره به کاهش جمعیت روستایی، افزایش فشار بر منابع طبیعی و گسترش فرونشست زمین در کشور، بر ضرورت بازنگری در شیوه‌های گردشگری تأکید کرد و گفت: گردشگری باید با حفاظت از محیط‌زیست، منابع طبیعی و جوامع محلی همراه باشد. آقاجان‌نسب در پایان، رمانتیک‌سازی زندگی انسان‌های پیشاتاریخی را بدون توجه به تفاوت شرایط زیست‌محیطی گذشته و امروز نقد کرد و خواستار توجه بیشتر به ظرفیت تحمل طبیعت و پیامدهای فعالیت‌های انسانی در مناطق حساس شد.