روایت خانه تئاتر از بحران‌ها؛ واگذاری جشنواره‌ها تا بلاتکلیفی بیمه
رئیس کانون کودک و نوجوان خانه تئاتر همچنین گفت پیشنهاد واگذاری جشنواره، نه صرفاً از سوی صنوف، بلکه ابتدا از جانب وزیر، معاون وزیر و دیگر مدیران مطرح شده بود؛ با این حال، در عمل محقق نشد.
نشست خبری هیئت‌مدیره خانه تئاتر، امروز شنبه 25 مهر در سالن جلسات عمارت خانه تئاتر با حضور علیرضا گیلوری مدیرعامل خانه تئاتر، محمد بهرامی، مجید قناد، بهرام ابراهیمی، مهدی قره و مریم رحیمی و جمعی از اصحاب رسانه برگزار شد. در این‌نشست مشکلات ساختاری هنرهای نمایشی از واگذاری‌نشدن جشنواره‌ها به تشکل‌های تخصصی و وضعیت نامطلوب بیمه هنرمندان تا اقتصاد تئاتر، حمایت شهرداری‌ها و ضرورت ارتباط مؤثرتر با رسانه ملی مورد بحث قرار گرفت.
اعضای هیئت‌مدیره در این نشست، ضمن ارائه گزارشی از فعالیت‌ها و ظرفیت‌های خانه تئاتر، از فاصله میان وعده‌های مدیریتی و آنچه در عمل در حوزه هنرهای نمایشی اتفاق می‌افتد، انتقاد کردند. محقق‌نشدن واگذاری جشنواره تئاتر کودک و نوجوان و جشنواره تئاتر خیابانی، در کنار مشکلات تأمین اجتماعی و نبود سیاست‌گذاری متناسب با ظرفیت اقتصادی تئاتر، از مهم‌ترین محورهای این نشست بود.
وعده واگذاری جشنواره‌ها؛ از موافقت مدیران تا انتخاب دبیر بدون مشورت صنفی محمد بهرامی، عضو هیئت‌مدیره خانه تئاتر، در ابتدای نشست یکی از مسائل مهم این مجموعه را برون‌سپاری بخشی از امور اجرایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تشکل‌های تخصصی دانست. او با اشاره به پیگیری‌های انجام‌شده برای واگذاری امور اجرایی، به‌ویژه برگزاری جشنواره‌ها، گفت وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاونان وقت با این موضوع موافقت‌هایی داشته‌اند، اما این پیگیری‌ها در نهایت به نتیجه نرسیده است.
مهدی قره، رئیس کانون کودک و نوجوان خانه تئاتر و بازرس این مجموعه، نیز در تشریح روند پیگیری واگذاری جشنواره بین‌المللی تئاتر کودک و نوجوان توضیح داد که پیشنهاد واگذاری در ابتدا از سوی خود وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شده بود. به گفته او، پس از انتصاب خانم رضایی به‌عنوان معاون امور هنری، این موضوع در نخستین جلسه نیز مورد تأکید قرار گرفت و اعضای خانه تئاتر آمادگی خود را برای برنامه‌ریزی و اجرای جشنواره اعلام کردند.
قره با اشاره به حضور مجید قناد در این پیگیری‌ها گفت خانه تئاتر حتی آمادگی داشت بخشی از منابع مالی جشنواره را نیز تأمین کند تا فشار مالی بر اداره‌کل هنرهای نمایشی کاهش یابد. در همین زمینه، به گفته او، برای سال گذشته حدود سه میلیارد تومان تعهد مالی در نظر گرفته شده بود.
با تغییر معاون امور هنری و جایگزینی مهدی شفیعی به‌جای خانم رضایی، پیگیری‌ها ادامه یافت. به گفته قره، شفیعی نیز با واگذاری موافقت کرده بود و در ادامه، مدیرعامل خانه تئاتر جلساتی با آقای انتظامی برگزار کرد که او نیز در آنها قول مساعد داد.
با این حال، ماجرا برخلاف انتظار اعضای خانه تئاتر پیش رفت. قره توضیح داد که حدود دو تا سه هفته پس از این گفت‌وگوها، مشخص شد دبیر جشنواره انتخاب شده است، بی‌آنکه انجمن تخصصی حتی در حد یک مشورت در جریان انتخاب قرار گرفته باشد.
او با انتقاد از این روند گفت در حوزه تئاتر کودک و نوجوان، هنرمندان و نیروهای متخصص متعددی وجود دارند که می‌توانند مسئولیت دبیری این رویداد را بر عهده بگیرند؛ با این حال، به گفته او، مشخص نیست چرا تمرکز انتخاب‌ها همواره بر حوزه عروسکی قرار می‌گیرد. قره همچنین به مخالفت با تدوین آیین‌نامه‌ای ثابت برای جشنواره اشاره کرد و گفت خانه تئاتر پیشنهاد داده بود ضوابط مشخصی برای مدیریت و برنامه‌ریزی جشنواره تدوین شود تا تغییر دبیران به تغییرات سلیقه‌ای در سیاست‌گذاری منجر نشود.
به گفته او، اتابک نادری، مدیرکل هنرهای نمایشی، در پاسخ اعلام کرده بود که به آیین‌نامه اعتقادی ندارد و کارها را بیشتر بر مبنای روابط و تعاملات دوستانه پیش می‌برد؛ موضوعی که از نگاه قره، نشان‌دهنده غلبه روابط و سلیقه بر ضوابط مشخص در اداره امور است. رئیس کانون کودک و نوجوان خانه تئاتر همچنین گفت پیشنهاد واگذاری جشنواره، نه صرفاً از سوی صنوف، بلکه ابتدا از جانب وزیر، معاون وزیر و دیگر مدیران مطرح شده بود؛ با این حال، در عمل محقق نشد.
او با اشاره به معرفی خانم برومند به‌عنوان دبیر جشنواره، مدعی شد که در عمل همان گروه مدیریتی پیشین همچنان امور را در دست دارد. قره همچنین به مسائل مربوط به مدیریت تالار هنر، از جمله جذب حامی مالی، نحوه اجراها و اداره پشت‌صحنه جشنواره اشاره کرد و گفت این موضوعات نیازمند بررسی مستقل هستند.
او در ادامه به پیگیری واگذاری جشنواره تئاتر خیابانی نیز اشاره کرد و گفت این موضوع هم، با وجود طرح مذاکرات، به نتیجه نرسیده است. گیلوری: بروکراسی اداری مانع واگذاری جشنواره‌هاست علیرضا گیلوری، مدیرعامل خانه تئاتر، نیز با تأکید بر اینکه شخص وزیر و معاونان او برای واگذاری امور به تشکل‌های تخصصی مصمم بوده‌اند، گفت مشکل اصلی در فرایندهای اداری و در سطح مدیران میانی شکل می‌گیرد؛ جایی که تصمیم‌ها و موافقت‌های اولیه به مرحله اجرا نمی‌رسند.
او با اشاره به آمادگی خانه تئاتر برای جذب حامی مالی توضیح داد که این مجموعه حتی امکان تأمین بخشی از هزینه‌های جشنواره‌ها را از طریق اسپانسر داشته است. به گفته گیلوری، در صورت فراهم‌شدن شرایط، امکان مذاکره با حامیان مالی برای تأمین بخش قابل‌توجهی از هزینه‌ها و حتی بررسی برگزاری جشنواره در شهری مشخص نیز وجود داشت.
مدیرعامل خانه تئاتر ابراز امیدواری کرد که در سال‌های آینده، امکان برون‌سپاری امور اجرایی به تشکل‌های تخصصی فراهم شود و پیگیری‌های رسمی این مجموعه به نتیجه برسد. محمد بهرامی نیز در همین زمینه، حمایت شهرداری‌ها از هنرهای نمایشی را یکی از موضوعات مغفول دانست و گفت در بسیاری از کشورهای دنیا، شهرداری‌ها از تئاتر حمایت می‌کنند؛ اما در ایران، این حمایت‌ها تا حد زیادی به سلیقه و تمایل شهردار وقت وابسته است.
او تأکید کرد حمایت از تولیدات فرهنگی و هنری از وظایف اصلی شهرداری‌ها در کلان‌شهرهاست و باید در ایران نیز چنین رویکردی وجود داشته باشد. بهرامی با انتقاد از نبود شفافیت در برخی حمایت‌های مالی افزود وقتی بالاترین مقام یک وزارتخانه و معاون او درباره بودجه تئاتر به مدیری دستور می‌دهند، اما آن مدیر به مسیر خود ادامه می‌دهد، وضعیت نیازمند تأمل است.
او همچنین نسبت به نامشخص‌بودن سرنوشت برخی بودجه‌های تولید و نبود شفافیت در این زمینه انتقاد کرد. بیمه هنرمندان؛ هزینه‌های سنگین و مستمری‌های پایین بخش دیگری از نشست به وضعیت بیمه تأمین اجتماعی و درمان هنرمندان اختصاص داشت؛ موضوعی که اعضای هیئت‌مدیره خانه تئاتر آن را یکی از مشکلات جدی اعضای این مجموعه و دیگر فعالان فرهنگی و هنری دانستند.
محمد بهرامی در این بخش، بیمه تأمین اجتماعی هنرمندان را از مسائل مهم و مورد پیگیری خانه تئاتر معرفی کرد. مریم رحیمی نیز در توضیح وضعیت بیمه اعضا گفت سهم بیمه خانه تئاتر 18 درصد است که نیمی از آن را اعضا و نیم دیگر را خود خانه تئاتر پرداخت می‌کند.
به گفته رحیمی، حق درمان که در سال‌های گذشته برای هر نفر 270 هزار تومان بود، امسال به 400 هزار تومان رسیده است؛ اما برای افراد جدید، مبلغ حق درمان به یک میلیون و 900 هزار تومان افزایش پیدا کرده است. او با اشاره به هزینه‌های بیمه یک خانواده سه‌نفره گفت پرداخت ماهانه حدود هفت میلیون تومان برای بیمه چنین خانواده‌ای، فشار مالی سنگینی به اعضا وارد می‌کند.
رحیمی افزود این مسئله با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی مطرح شده و از جمله پرسش‌های خانه تئاتر این بوده است که چرا حق درمان از بیمه حذف می‌شود و چرا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی سهم مربوط به حق سلامت را پرداخت نمی‌کند. او همچنین از پایین‌بودن مستمری بازنشستگی بسیاری از اعضای خانه تئاتر انتقاد کرد و گفت این مجموعه درخواست کرده است دست‌کم حق بیمه سه ماه از سال 1405 از سوی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی پرداخت شود؛ موضوعی که پیگیری آن همچنان ادامه دارد.
مهدی قره نیز با اشاره به خویش‌فرما بودن بیمه اعضای خانه تئاتر گفت این بیمه تفاوت چندانی با بیمه افرادی که خارج از این مجموعه فعالیت می‌کنند، ندارد و امتیاز مطرح‌شده برای آن به تفاوتی در حدود یک میلیون تومان محدود می‌شود. او با اشاره به وضعیت بازنشستگی هنرمندان توضیح داد فردی با 30 سال سابقه بیمه ممکن است مستمری کمتر از 20 میلیون تومان دریافت کند.
به گفته قره، برای دریافت مستمری بالاتر نیز باید مبالغ بیشتری پرداخت شود؛ مسئله‌ای که فشار مالی قابل‌توجهی بر هنرمندان وارد می‌کند. قره تأکید کرد بیمه تأمین اجتماعی در شرایط فعلی، چه از نظر بازنشستگی و چه از دیگر جنبه‌ها، حمایت مؤثری از اعضای خانه تئاتر نمی‌کند و عنوان بیمه اصحاب فرهنگ و هنر، بدون برخورداری از مزایای متناسب با شرایط این گروه، به‌تنهایی پاسخگوی نیازهای آنان نیست.
وعده پرداخت حق بیمه در دوران جنگ چه شد؟ بهرام ابراهیمی نیز با انتقاد از وضعیت بیمه فعالان فرهنگی گفت شرایط بیمه همکاران حوزه نویسندگی و اصحاب رسانه فاجعه‌بار است و اگر وضعیت به همین شکل ادامه پیدا کند، حتی تهیه فهرست بیمه تکمیلی نیز با مشکل مواجه خواهد شد.
مهدی قره در ادامه به وعده پرداخت حق بیمه برخی هنرمندان در دوران جنگ اشاره کرد و گفت در آن دوره وعده داده شده بود حق بیمه سه ماه افرادی که امکان پرداخت آن را ندارند، تأمین شود؛ اما این وعده تاکنون عملی نشده است. به گفته او، در این زمینه توافق‌هایی با آقایان شفیعی، نادری و پوراحمد انجام شده بود، اما تا زمان برگزاری نشست، حتی حق بیمه یک نفر از فهرستی که خانه تئاتر ارائه کرده بود نیز پرداخت نشده بود.
این بخش از اظهارات اعضای هیئت‌مدیره نشان داد که مسئله بیمه، علاوه بر هزینه‌های جاری و مستمری بازنشستگی، به تعهدات پرداخت‌نشده و بلاتکلیفی حمایت‌های وعده‌داده‌شده نیز گره خورده است. خانه تئاتر 4200 عضو دارد؛ ظرفیت اشتغال هنرهای نمایشی چقدر است؟
علیرضا گیلوری در بخش دیگری از نشست، گزارشی از ظرفیت‌های خانه تئاتر و وضعیت فعالیت هنرمندان ارائه کرد. او گفت در سراسر کشور، حدود 12 هزار نفر در حوزه هنرهای نمایشی فعال هستند و اسامی این افراد از سوی معاونت هنری برای عضویت در صندوق اعتباری هنر معرفی شده است.
به گفته گیلوری، خانه تئاتر در استان تهران بیش از چهار هزار و 200 عضو دارد. او درباره وضعیت بیمه اعضا نیز اعلام کرد حدود دو هزار و 100 نفر از طریق خانه تئاتر بیمه شده‌اند و با احتساب خانواده‌های آنان، بیش از سه هزار نفر تحت پوشش بیمه تکمیلی قرار گرفته‌اند.
گیلوری در گزارشی دیگر از وضعیت سال گذشته گفت با احتساب خانواده‌های اعضا، حدود سه هزار و 700 نفر در سال 1404 تحت پوشش بیمه تکمیلی بوده‌اند. مدیرعامل خانه تئاتر با اشاره به ساختار صنفی این مجموعه گفت خانه تئاتر 17 صنف تخصصی دارد که سالانه حدود 400 جلسه برگزار می‌کنند.
به گفته او، بخش عمده‌ای از سیاست‌گذاری‌های صنفی در همین جلسات و از سوی تشکل‌های تخصصی انجام می‌شود. او همچنین توضیح داد که در انتخابات سراسری هیئت‌مدیره مرکزی خانه تئاتر، اعضا به‌صورت مستقیم رأی می‌دهند و تصمیم‌گیری‌ها از مسیر انتخابات انجام می‌شود.
گیلوری با اشاره به وضعیت اشتغال هنرمندان تئاتر گفت بر اساس مشاهدات میدانی و اطلاعات بارگذاری‌شده در سایت‌های مرتبط با تئاتر و صندوق اعتباری هنر، سال گذشته حدود دو هزار نفر از اعضا دست‌کم یک بار مشغول به کار بوده‌اند. این آمار در کنار تعداد اعضا و جلسات صنفی، بخشی از تصویری بود که مدیرعامل خانه تئاتر از ظرفیت نیروی انسانی و فعالیت‌های حرفه‌ای هنرهای نمایشی ارائه کرد.
بازار هشت‌همتی تئاتر و بودجه‌ای کمتر از 150 میلیارد تومان گیلوری در ادامه نشست، به ظرفیت اقتصادی هنرهای نمایشی پرداخت و گفت بررسی تعداد اجراها و ظرفیت سالن‌ها نشان می‌دهد تئاتر از بازاری برخوردار است که در صورت سیاست‌گذاری مناسب، می‌تواند در حل بخشی از مشکلات این حوزه نقش‌آفرینی کند. او با اشاره به اجراهای روز 24 مهرماه گفت در آن روز 170 نمایش در استان تهران روی صحنه رفته‌اند که همگی مجوز رسمی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی را داشته‌اند.
ظرفیت سالن‌های این اجراها در مجموع حدود 50 هزار و 11 صندلی بوده است. مدیرعامل خانه تئاتر توضیح داد اگر این ظرفیت در 220 شب مفید اجرای سالانه محاسبه شود، حدود 11 میلیون صندلی قابل فروش برای تئاتر به دست می‌آید.
او با در نظر گرفتن میانگین قیمت بلیت در محدوده 300 تا 400 هزار تومان، ظرفیت بالقوه فروش سالانه تئاتر در استان تهران را حدود هشت همت، معادل هشت هزار میلیارد تومان، برآورد کرد. گیلوری در بخش دیگری از سخنان خود گفت برآورد فروش سالانه بلیت تئاتر نیز حدود هشت همت است و میانگین قیمت بلیت را حدود 400 هزار تومان اعلام کرد.
او همچنین رقم 24 همت را برای بودجه کل تئاتر و مجموعه‌ای که در سخنانش از آن نام برد، مطرح کرد. در مقابل این ظرفیت اقتصادی، مدیرعامل خانه تئاتر از محدودیت بودجه دولتی سخن گفت و توضیح داد که بودجه مصوب تئاتر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در سال گذشته کمتر از 150 میلیارد تومان بوده است؛ رقمی که جشنواره‌های بزرگ، از جمله جشنواره تئاتر فجر و جشنواره تئاتر مریوان، نیز از آن تأمین مالی می‌شوند.
او تأکید کرد همین فاصله میان ظرفیت بالقوه فروش بلیت و منابع محدود دولتی، ضرورت سیاست‌گذاری اقتصادی و برنامه‌ریزی کلان در حوزه تئاتر را برجسته می‌کند. گیلوری با اشاره به اینکه در سال گذشته اداره‌کل هنرهای نمایشی به شکل فعلی وجود نداشت، از تلاش‌های مهدی شفیعی، معاون امور هنری، برای تبدیل دفتر مربوطه به اداره‌کل قدردانی کرد.
او همچنین گفت مرکز پژوهش‌های مجلس در سال 1403 گزارشی درباره چالش‌های هنرهای نمایشی کشور منتشر کرده است و خانه تئاتر در مذاکرات و جلسات خود با اعضای کمیسیون فرهنگی مجلس، بر ضرورت اصلاح ساختار مدیریت و بهره‌برداری از ظرفیت اقتصادی تئاتر تأکید کرده است. پیشنهاد تشکیل سازمان ملی هنرهای نمایشی مدیرعامل خانه تئاتر با انتقاد از نبود سیاست‌گذاری تخصصی و منسجم در این حوزه گفت طی چهار دهه گذشته، سیاست‌گذاری تخصصی متناسب با نیازهای هنرهای نمایشی شکل نگرفته است.
به گفته او، اگر ظرفیت هشت‌همتی فروش بلیت به‌درستی مدیریت شود و قوانین حمایتی از سوی حاکمیت، دولت و صداوسیما به اجرا درآید، بخش قابل‌توجهی از مشکلات تئاتر قابل حل خواهد بود. گیلوری با اشاره به محورهای مطرح‌شده در کمیسیون فرهنگی مجلس گفت یکی از پیشنهادهای مورد بحث، بازآرایی ساختار مدیریت هنرهای نمایشی در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و ارتقای آن به یک سازمان مستقل زیر نظر وزارتخانه با عنوان «سازمان مرکز ملی هنرهای نمایشی» است؛ پیشنهادی که هدف آن تقویت تئاتر و نمایش‌های میدانی بزرگ عنوان شد.
ساماندهی روابط صنفی فعالان تئاتر از طریق توسعه نظام صنفی شفاف و قانونمند، تنظیم قراردادها و تفاهم‌نامه‌های روشن و هدفمند و کاهش آسیب‌های ناشی از واسطه‌گری، از دیگر محورهایی بود که گیلوری به آنها اشاره کرد. او با انتقاد از نبود نمایندگان صنوف در شوراهای تصمیم‌گیر گفت هفته گذشته در کمیسیون فرهنگی مجلس، بخشی از این مسائل مورد تأیید قرار گرفته است.
گیلوری همچنین از پذیرش یک عضو از خانه تئاتر در شورای عالی هنر و ادب قدردانی کرد و از آقای عارف، دکتر صالحی و آقای شفیعی نام برد. او با اشاره به وجود 21 شورای عالی در کشور، این پرسش را مطرح کرد که چه تعداد از این شوراها نمایندگان صنوف هنری را در خود جای داده‌اند.
به گفته مدیرعامل خانه تئاتر، بررسی او نشان داده است که صنوف سینما، موسیقی و تئاتر جایگاه مناسبی در ساختار تصمیم‌گیری ندارند و برای سیاست‌های کلان هنرهای نمایشی، چه در بخش خصوصی و چه در بخش دولتی، متولی مشخصی وجود ندارد. او با اشاره به گفت‌وگوهای انجام‌شده در مجلس، خواستار روشن‌شدن موانع اجرای پیشنهادهای اصلاحی شد و تأکید کرد تشکیل سازمان ملی هنرهای نمایشی می‌تواند در رفع بسیاری از مشکلات ساختاری این حوزه مؤثر باشد.
قناد: جشنواره‌ها به ثبات مدیریتی و برنامه‌ریزی بلندمدت نیاز دارند مجید قناد در بخش دیگری از نشست، به موضوع تغییر مداوم دبیران جشنواره تئاتر کودک و نوجوان پرداخت و بر ضرورت ثبات مدیریتی در این رویداد تأکید کرد. او گفت اگر یک دبیر برای پنج سال مسئولیت جشنواره را بر عهده داشته باشد، فرصت خواهد داشت مشکلات و اشکالات را شناسایی کند و برای برطرف‌کردن آنها برنامه‌ریزی داشته باشد.
از نظر قناد، تغییر مداوم دبیران، روند مناسبی برای اداره جشنواره نیست. او همچنین با انتقاد از ضعف ارتباط میان تئاتر و رسانه ملی پرسید چرا مدیران و مسئولان، ارتباط مؤثری با صداوسیما برقرار نمی‌کنند و چرا از میان شبکه‌های متعدد تلویزیونی، شبکه‌ای مشخص به تئاتر اختصاص پیدا نمی‌کند تا مردم بتوانند اجراهای تئاتری را تماشا کنند.
قناد معتقد بود خانه تئاتر می‌تواند در شکل‌گیری چنین هماهنگی‌ای نقش داشته باشد. او با تأکید بر ضرورت پیوند میان تلویزیون، سینما، تئاتر و خانواده‌ها گفت این حوزه‌ها باید ارتباط نزدیک‌تری با خانواده‌ها داشته باشند؛ ارتباطی که به گفته او، اکنون به اندازه کافی وجود ندارد.
او همچنین با اشاره به همکاری‌های گذشته در حوزه کتاب‌های درسی گفت این ارتباط‌ها امروز مانند گذشته نیست و باید برای تقویت آنها برنامه‌ریزی کرد. قناد در پایان، توجه به نسل آینده را ضروری دانست و تأکید کرد کودکان امروز در آینده مسئولیت‌های مختلفی در جامعه بر عهده خواهند گرفت؛ بنابراین، باید از همین امروز برای برقراری ارتباط مؤثرتر آنها با هنر، به‌ویژه تئاتر، برنامه‌ریزی شود.
تبلیغات شهری و حمایت‌های مالی؛ خانه تئاتر از هزینه‌های جاری می‌گوید در بخش دیگری از نشست، موضوع حمایت شهرداری‌ها از تئاتر و مشکلات تأمین هزینه‌های فعالیت‌های صنفی مطرح شد. محمد بهرامی با انتقاد از وضعیت حمایت شهرداری‌ها از تئاتر در ایران، این پرسش را مطرح کرد که بودجه تئاتر در نهایت به کجا می‌رود و چرا سرنوشت برخی منابع مالی تولید مشخص نیست.
مهدی قره نیز در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره آمادگی خانه تئاتر برای برگزاری جشنواره‌ها گفت این مجموعه برای برگزاری جشنواره آمادگی دارد و در حال حاضر نیز جشنواره مشخصی وجود دارد که خانه تئاتر می‌تواند اجرای آن را بر عهده بگیرد. گیلوری با اشاره به حمایت دو شهرداری در زمینه تبلیغات شهری گفت هزینه تبلیغات مربوط به خانه تئاتر را خود این مجموعه پرداخت کرده است.
او همچنین درباره مشکلات تبلیغات تلویزیونی توضیح داد که به خانه تئاتر گفته شده تیزرهای این مجموعه از سوی صداوسیما رد می‌شوند؛ در حالی که به گفته او، مجوز فعالیت خانه تئاتر ارتباطی با صداوسیما ندارد و نهاد مشخصی برای دفاع از حقوق این مجموعه و قانون‌گذاری در این زمینه وجود ندارد. مدیرعامل خانه تئاتر در ادامه اعلام کرد این مجموعه از ابتدای سال تا زمان برگزاری نشست، 500 میلیون تومان از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی دریافت کرده است؛ در حالی که هفت ماه از سال گذشته و خانه تئاتر در این مدت فعالیت‌های خود را پیش برده است.
او با اشاره به برخورداری خانه تئاتر از حمایت‌ها و حامیان مالی گفت فعالیت‌های این مجموعه هزینه‌بر است و حتی به‌روزرسانی سایت آن نیز می‌تواند هزینه‌ای در مقیاس میلیارد تومان داشته باشد. گیلوری افزود خانه تئاتر برای برگزاری جشنواره نیز حامی مالی دارد و درباره قیمت بلیت تئاتر هم جلساتی برگزار می‌کند؛ اما مشکل اینجاست که ابزار نظارتی کافی برای پیگیری و اجرای تصمیم‌ها وجود ندارد.
به گفته او، حتی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز در این زمینه با محدودیت ابزارهای نظارتی روبه‌روست. دانشجویان فارغ‌التحصیل تئاتر به کجا می‌روند؟
یکی دیگر از موضوعات مطرح‌شده در نشست، وضعیت اشتغال فارغ‌التحصیلان تئاتر و ضرورت توجه به آینده حرفه‌ای هنرمندان بود؛ موضوعی که در کنار آمار اشتغال ارائه‌شده از سوی مدیرعامل خانه تئاتر، پرسش‌هایی درباره ظرفیت جذب نیروی متخصص در این حوزه ایجاد می‌کند. اعضای هیئت‌مدیره در مجموع، بر ضرورت حمایت پایدار از هنرهای نمایشی، تقویت نقش تشکل‌های تخصصی و ایجاد سازوکارهای روشن برای مدیریت جشنواره‌ها و منابع مالی تأکید کردند.
آنچه در این نشست بیش از همه به چشم می‌آمد، فاصله میان ظرفیت‌های انسانی و اقتصادی تئاتر از یک سو و مشکلات ساختاری، بودجه‌ای و حمایتی آن از سوی دیگر بود؛ فاصله‌ای که به اعتقاد اعضای هیئت‌مدیره خانه تئاتر، بدون اصلاح سیاست‌گذاری‌ها، تقویت نظام صنفی، حمایت مؤثر از بیمه هنرمندان و ایجاد ارتباطی پایدار میان تئاتر، دولت، شهرداری‌ها و رسانه ملی کاهش نخواهد یافت.