سرم تزریقی معجون تقویت‌کننده نیست از مصرف غیرضروری خودداری کنید

یسنا بهمنش درباره مصرف منطقی سرم اظهار کرد: بر اساس آمار موجود، سرم نمکی یکی از داروهای پرهزینه کشور است و با وجود نبود ضرورت درمانی در بسیاری از موارد، روند مصرف آن رو به افزایش است؛ در حالی که بخش قابل توجهی از بیماران برای بهبود وضعیت خود نیازی به دریافت سرم ندارند. وی با اشاره به باورهای نادرست درباره تزریق سرم افزود: برخلاف تصور برخی افراد، سرم تزریقی معجون تقویت‌کننده یا داروی شفابخش نیست و صرفاً در شرایط مشخص پزشکی و با تشخیص پزشک مورد استفاده قرار می‌گیرد. زمانی که بیمار قادر به دریافت مایعات، غذا یا دارو از راه خوراکی نباشد، در برخی شرایط اورژانسی یا بیماری‌های خاص و همچنین برای تزریق وریدی بعضی داروها، ممکن است تجویز سرم ضرورت پیدا کند.

بهمنش ادامه داد: در بیماری‌هایی مانند سرماخوردگی و آنفلوآنزای خفیف، ضعف و بی‌حالی، تب ملایم، بدن‌درد، اسهال و استفراغ خفیف، به‌ویژه در مواردی که تعداد دفعات آن محدود است، معمولاً استراحت و مصرف کافی مایعات خوراکی کفایت می‌کند و تزریق سرم ضرورتی ندارد. همچنین در موارد بی‌اشتهایی گذرا نیز نباید تزریق سرم را به‌عنوان راهکار عمومی برای بهبود وضعیت بدن در نظر گرفت. کارشناس گروه تجویز و مصرف منطقی و اطلاع‌رسانی فرآورده‌های سلامت سازمان غذا و دارو با اشاره به عوارض احتمالی تزریق غیرضروری سرم گفت: عفونت، التهاب و آبسه در محل تزریق، تجمع مایعات و بروز ورم، تشدید نارسایی قلبی و کلیوی در افراد مستعد و همچنین اختلال در تعادل الکترولیت‌های بدن از جمله عوارضی است که ممکن است در پی تزریق غیرضروری سرم ایجاد شود.

وی تأکید کرد: بیماران باید در صورت تجویز نشدن سرم، به تشخیص پزشک اعتماد کنند؛ چراکه خودداری از تزریق غیرضروری، علاوه بر پیشگیری از تحمیل هزینه‌های اضافی، احتمال بروز عوارض ناخواسته را نیز کاهش می‌دهد. بهمنش گفت: مصرف منطقی سرم علاوه بر حفظ سلامت بیماران و جلوگیری از مداخلات درمانی غیرضروری، به مدیریت منابع درمانی کشور کمک می‌کند؛ منابعی که باید برای تأمین نیاز بیمارانی اختصاص یابد که واقعاً به دریافت سرم نیاز دارند. کارشناس گروه تجویز و مصرف منطقی و اطلاع‌رسانی فرآورده‌های سلامت سازمان غذا و دارو با تأکید بر ضرورت اصلاح الگوی مصرف سرم گفت: سرم نمکی از داروهای پرهزینه کشور است و افزایش مصرف آن در مواردی که ضرورت درمانی ندارد، علاوه بر تحمیل هزینه و عوارض ناخواسته به بیماران، منابع درمانی مورد نیاز سایر بیماران را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد.