نگاهی به زندگی و رویدادهای دوران خدمت دریادار غلامعلی بایندر

غلامعلی بایندر در تهران متولد شد و تحصیلات متوسطه را در مدرسه دارالفنون به‌پایان رساند و از مدرسه نظام مشیرالدوله با درجه ستوان دومی فارغ‌التحصیل شد.

سال ۱۳۱۰ با درجه سرگردی به‌سرپرستی گروهی از نظامیان رهسپار ایتالیا شد تا هم دوره‌های لازم را ببیند و هم بر ساخت کشتی‌های متعلق به ایران نظارت کند.

وی پس از بازگشت به ایران به‌سمت کفیل فرماندهی نیروی دریایی جنوب منصوب و عازم آنجا شد.

از ماموریت‌های مهم بایندر در این منصب سفر به جزیره تنب همراه با گروهی از افراد نیروی دریایی در سال ۱۳۱۳ هجری شمسی بود. او ضمن بازدید از آنجا رسما به مقامات نیروی دریایی انگلیس مستقر در تنب اعلام کرد که این جزیره بخشی از ایران است.

سال ۱۳۱۲ به‌دستور غلامعلی بایندر، فرمانده ناو پلنگ ایرانی به جزیره قشم رفت و با پایین آوردن پرچم انگلیس، پرچم ایران را در این بندر به اهتزاز درآورد.

رضاشاه به سرزنش بایندر پرداخت و انگلیسی‌ها نیز از فرصت استفاده کردند و ضمن بازگشت به قشم تبلیغات فراوانی علیه نیروی دریایی ایران راه انداختند.

شهید بایندر ۴۸ ساعت قبل از شهادت علاوه بر مسئولیت فرماندهی نیروی دریایی به سمت فرماندهی کل منطقه جنوب ایران رسیده بود.

ساعت ۴ بامداد سوم شهریور ۱۳۲۰ همزمان با حمله متفقین به ایران، با شنیدن صدای انفجار از منزل خارج شد و خود را به مقر فرماندهی رساند و گزارش هجوم نیروهای انگلیس را به تهران و اهواز مخابره کرد.

رضاشاه به فرمانده نیروی دریایی‌اش دستور داد که حق هیچ‌گونه مقاومتی ندارد، اما بایندر عده‌ای را مامور مقاومت در برابر دشمن کرد و خودش با یک تفنگ برنو به اتفاق سروان ولی‌الله مکری‌نژاد عازم خرمشهر شد.

آنها چند دقیقه بعد از حرکت با نیروهای موتوریزه مهاجم انگلیسی مواجه شدند و حین مبارزه و جنگ و گریز با رگبار مسلسل مهاجمان در سوم شهریور ۱۳۲۰ به شهادت رسیدند.