«مشق بی‌جان»؛ روایت بازگشت یک نقاش به تجربه و جست‌وجوی هنری

نیوشا جمیلی در گفت‌وگو با ایسنا درباره چگونگی شکل‌گیری نمایشگاه «مشق بی‌جان»، اظهار کرد: سال‌ها پیش نقاشی می‌کردم، اما پس از مدتی وقفه‌ای چندساله در فعالیت هنری‌ام ایجاد شد. پس از این دوری تصمیم گرفتم دوباره به فضای نقاشی برگردم.

این بازگشت بیشتر از آنکه بر مبنای ایده یا مفهوم مشخصی باشد، نوعی تمرین برای دوباره دیدن و کار کردن و در عین حال، آزمودن تکنیک‌ها و شیوه‌های تازه بود. وی افزود: انتخاب موضوع طبیعت بی‌جان این امکان را فراهم می‌کرد که طراحی را دوباره تجربه کنم و با تکرار و تمرین، مهارت‌هایم را به یاد بیاورم.

همچنین می‌توانستم تمرکز بیشتری بر فرم، ترکیب‌بندی و رنگ داشته باشم و تکنیک‌های مختلفی مانند آب‌مرکب، قلم فلزی و رنگ اکریلیک را امتحان کنم. این هنرمند نقاش ادامه داد: با بیشتر شدن تعداد آثار، متوجه شدم کارها در کنار یکدیگر مجموعه‌ای را شکل داده‌اند و همین موضوع باعث شد به فکر ارائه آن‌ها در قالب نمایشگاه بیفتم.

جمیلی درباره انتخاب عنوان «مشق بی‌جان» برای این نمایشگاه، بیان کرد: این آثار برای من مانند مشق و تمرینی دوباره در نقاشی هستند و در عین حال، تلاشی برای تجربه کردن و پیدا کردن مسیری تازه به شمار می‌روند. در حال حاضر ۱۹ اثر با موضوع طبیعت بی‌جان در این مجموعه به نمایش درآمده که حاصل دوره‌ای از تمرین و جست‌وجوی هنری است.

وی با اشاره به ویژگی‌های تکنیکی و سبکی آثار خود، اظهار کرد: توجه به ساختار و ترکیب‌بندی از ویژگی‌های برجسته این مجموعه است. در کنار آن، تجربه‌گرایی و استفاده از مواد و ابزارهای مختلف نیز در شکل‌گیری آثار اهمیت داشته است.

استفاده از مرکب‌های رنگی، آب‌مرکب و قلم فلزی و ترکیب این مواد و ابزارها با رنگ اکریلیک، بخشی از تجربه‌هایی است که در این مجموعه دنبال کرده‌ام. برایم مهم بود که ضمن بازگشت به نقاشی، امکان کار با تکنیک‌های مختلف را فراهم کنم و ببینم ترکیب آن‌ها چه نتایج بصری‌ای به وجود می‌آورد.

جمیلی با اشاره به چالش‌های خلق این آثار، خاطرنشان کرد: یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، کار با مواد و تکنیک‌های جدید و پیدا کردن راهی برای ترکیب آن‌ها بود. استفاده از یک متریال تازه مستلزم شناخت ظرفیت‌های آن است و در عین حال، باید به نتیجه‌ای رسید که از نظر بصری انسجام داشته باشد.

وی ادامه داد: برایم اهمیت داشت میان تکنیک‌های جدید و ساختار کلی اثر تعادل برقرار کنم. تجربه کردن مواد و ابزارهای متفاوت با آزمون‌وخطا همراه است و هنرمند باید ضمن توجه به امکانات تازه، انسجام اثر نهایی را نیز حفظ کند.

وی با بیان اینکه هنر می‌تواند برای افراد مختلف تجربه‌های متفاوتی ایجاد کند، تصریح کرد: نمی‌خواهم معنای واحدی را به آثارم محدود کنم یا از پیش تعیین کنم که مخاطب باید چه احساسی داشته باشد؛ مهم‌تر این است که هر فرد ارتباط شخصی خود را با اثر پیدا کند. نقاشی؛ فرصتی برای تأمل در روزگار سرعت و مصرف محتوای دیجیتال جمیلی درباره جایگاه نقاشی در جامعه امروز، اظهار کرد: با وجود تغییرات فرهنگی و اجتماعی و گسترش شبکه‌های اجتماعی، نقاشی همچنان نقش مهمی در جامعه دارد، هرچند نحوه مواجهه مخاطبان با هنر و به‌ویژه نقاشی تغییر کرده است.

امروز شاید کمتر فرصت کنیم در برابر یک تصویر مکث کنیم و با دقت به آن نگاه کنیم. در چنین شرایطی، نقاشی می‌تواند فرصتی برای تأمل و تجربه ارتباطی عمیق‌تر با تصویر و محیط اطراف فراهم کند و ما را برای لحظاتی از سرعت زندگی روزمره فاصله دهد.

این هنرمند نقاش ادامه داد: تغییر شیوه‌های ارتباطی لزوماً از اهمیت هنرهای تجسمی کم نمی‌کند، اما برای نزدیک‌تر کردن مردم به این هنرها باید به تغییرات نحوه مصرف محتوای فرهنگی توجه داشت. گالری‌ها و نمایشگاه‌ها می‌توانند با ایجاد ارتباط بیشتر میان هنرمندان و مخاطبان، زمینه آشنایی گسترده‌تر مردم با هنرهای تجسمی را فراهم کنند.

جمیلی خاطرنشان کرد: لازم است هنرهای تجسمی حضور بیشتری در زندگی روزمره مردم داشته باشند و مواجهه با آثار هنری صرفاً به مخاطبان خاص یا افرادی که به‌طور تخصصی این حوزه را دنبال می‌کنند، محدود نشود. هرچه امکان دسترسی و ارتباط مردم با آثار هنری بیشتر باشد، زمینه شناخت و تجربه این هنرها نیز گسترده‌تر خواهد شد.