دخیل بستم به حضرت عباس(ع) و گفتم نشانه‌ای از بچه‌ام بده!

مسیحا نشانه‌ای قبل از شهادت به پدرش نشان داد تا بعد از انفجار مدرسه دل پدر و مادرش با همان آرام بگیرد. مسیحا سالاری از جمله دانش آموزان مدرسه شجره طیبه میناب بود که عمر کوتاهش به شهادت ختم شد و موشک‌های آمریکایی و صهیونیستی طوری به بدن کوچکش اصابت کردند که تنها خاکستری از او به جا ماند.

پدرش آخرین دیدار با پسر را تعریف می‌کند، اینکه چطور مسیحا نشانه‌ای قبل از شهادت به پدرش نشان داد تا بعد از انفجار مدرسه با همان نشانه دل پدر و مادرش آرام بگیرد. پدر می‌گوید: «مسیحا کتانی‌های ورزشش سفید بود و عکس یک ماشین کف آن چاپ شده بود.

صبح روز شهادتش آنها را گذاشتم لبه پله جلوی در و گفتم بابا جان، کفش‌هایت را بپوش تا من بروم از داخل کلید حیاط را بیاروم. گفت باشه.

برگشتم، دیدم یک لنگه کفش بیشتر نیست. گفتم پس لنگه دیگرش کجاست بابا؟

با شیطنت به گوشه حیاط اشاره کرد و گفت پرتش کردم اونجا، پنج متر جلوتر، برو برایم بیاور. رفتم از زیر بوته‌ها پیدایش کردم و جلویش جفت کردم.

او می‌دانست قرار است چه بشود. داشت به من نشان می‌داد چند ساعت بعد جز همان لنگه کفش، هیچ نشانه‌ای از او برایم نخواهد ماند.» ببینید پدر مسیحا چطور با توسل به حضرت عباس(ع) نشانه فرزندش را پیدا می‌کند:.