حتی کوسه‌ها هم استرس می‌گیرند

یک مطالعه جدید، درک دیرینه مبنی بر اینکه کوسه‌ها کورتیزول تولید نمی‌کنند را تغییر داده و دهه‌ها تحقیق در مورد چگونگی تنظیم متابولیسم و پاسخ این حیوانات به تغییرات محیطی را به چالش کشیده است. این مطالعه اولین شواهد مولکولی از کورتیزول را در خون نوعی از کوسه موسوم به «Squalus suckleyi» ارائه داد.

به گفته محققان، تحقیقات در دهه‌های ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ دانشمندان را به این نتیجه رساند که کوسه‌ها و سفره‌ماهی‌ها نمی‌توانند کورتیزول تولید کنند و در عوض به یک کورتیکواستروئید متفاوت به نام «۱α-هیدروکسی کورتیکوسترون» متکی هستند. در این مطالعه توضیح داده شده است که هرگونه اثری از کورتیزول به واکنش متقاطع ایمنی با این استروئید منحصر به فرد نسبت داده شده است.

اکنون محققانی که در این مطالعه شرکت داشتند، این فرض را به چالش کشیدند. آنها غدد بین کلیوی کوسه‌ها (اندام‌هایی که در تولید هورمون‌های استروئیدی نقش دارند) را بررسی کردند.

در آنجا، رونوشت‌های ژنتیکی ژن Cyp۱۷a۱ را یافتند که آنزیمی را که در تولید پیش‌سازهای کورتیزول نقش دارد، کدگذاری می‌کند. با این حال، محققان تأکید کردند که برای اثبات فعالیت این آنزیم، تحقیقات بیشتری لازم است.

آزمایش‌هایی برای کشف هورمونی که تاکنون کشف نشده بود محققان برای این آزمایش، کوسه‌های اقیانوس آرام شمالی را از سواحل بریتیش کلمبیا جمع‌آوری کردند و آنها را به مدت ۴۸ ساعت به عنوان بخشی از یک چالش استرس کم‌شوری در معرض آب دریای رقیق قرار دادند و سپس آنها را به آب دریای معمولی بازگرداندند. حتی قبل از قرار گرفتن در معرض آب دریای رقیق، کورتیزول تنها در یک کوسه قابل تشخیص بود.

وجود آن در طول بهبودی گسترده‌تر شد. آنها نمونه‌برداری خون گسترده‌ای را با استفاده از کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا برای جداسازی ترکیبات قبل از اندازه‌گیری غلظت آنها انجام دادند و کورتیزول را در دو نمونه خون یافتند.

محققان پس از ۷۲ ساعت بهبودی دریافتند که کورتیزول در همه کوسه‌ها به جز یک کوسه قابل تشخیص نیست. با وجود این، تفاوت‌های قابل توجهی در میانگین سطح کورتیزول در طول دوره بهبودی پیدا نکردند.

در نهایت، آزمایش‌ها نشان داد که کورتیزول می‌تواند در خون این کوسه‌ها گردش کند، اما چرا تشخیص کورتیزول اینقدر دشوار بود؟ محققان در بافت بین کلیوی، ماده ژنتیکی باکتری رودوکوکوس(Rhodococcus) را یافتند.

آنها گفتند که این باکتری ممکن است بر متابولیسم کورتیزول تأثیر بگذارد که می‌تواند توضیح دهد که چرا تشخیص این هورمون دشوار بوده است. محققان در این مطالعه اظهار کردند: بنابراین هنوز مشخص نیست که آیا تشخیص کورتیزول در گردش خون نتیجه یک جامعه میکروبی مختل شده است یا خود پاسخ کورتیکواستروئیدی است.

برای ارزیابی آنچه ممکن است باعث این واکنش شده باشد، آنها بیهوشی مورد استفاده و دستکاری مکرر کوسه‌ها را در نظر گرفتند. در نهایت، محققان بررسی کردند که آیا کورتیزول بر تنظیم گلوکز و تعادل آب و مواد محلول در خون کوسه تأثیر می‌گذارد یا خیر.

۶ کوسه ایمپلنت‌های کورتیزول محلول در روغن نارگیل دریافت کردند، در حالی که ۶ کوسه دیگر فقط روغن نارگیل دریافت کردند. آنها کاهش قابل توجهی در گلوکز در بین حیوانات تحت درمان با کورتیزول مشاهده کردند، اما در هر فاصله نمونه‌برداری تفاوتی مشاهده نکردند.

هورمون‌های کورتیزول و کورتیکواسترون مسئول تنظیم تعادل انرژی، متابولیسم و تنظیم ایمنی هستند که می‌تواند توضیح دهد که چرا معرفی کورتیزول بر تنظیم گلوکز در کوسه‌ها تأثیر گذاشته است. محققان چندین فرضیه برای چرایی این اتفاق ارائه دادند، اما هدف کورتیزول هنوز اثبات نشده است.

آنها نتیجه گرفتند که این یافته‌ها می‌تواند راه‌های جدیدی را برای بررسی تنظیم هورمون در کوسه‌ها و سفره‌ماهی‌ها باز کند.