تقدیر از صیدی بازنشسته بابت پایین کشیدن ۷۰ روزه کرکره بورس/ کاش دوربین مخفی بود!
ماجرا از این قرار است که با شروع جنگ و حملات نظامی در اسفندماه سال گذشته، بورس تهران از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ کرکره‌ها را پایین کشید.
اخبار اقتصادی گاهی چنان آدم را غافلگیر می‌کنند که ناخودآگاه لبخندی به لب می‌آید. خبر تقدیر از حجت‌اله صیدی، رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار، آن‌هم به بهانه «مدیریت بازار سرمایه در دوره جنگ»، از آن دست اتفاقاتی است که بیشتر به یک شوخیِ دوستانه شبیه است تا یک رویداد رسمی!
ماجرا از این قرار است که با شروع جنگ و حملات نظامی در اسفندماه سال گذشته، بورس تهران از ۱۰ اسفند ۱۴۰۴ کرکره‌ها را پایین کشید. این تعطیلیِ طولانی تا ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ ادامه پیدا کرد و با ثبت بیش از ۷۰ روز توقف، رکوردی عجیب و بی‌سابقه در میان تمام بازارهای مالی دنیا به جا گذاشت.
اما وقتی به بورس‌های دیگر کشورها نگاه می‌کنیم، تازه متوجه عمق ماجرا می‌شویم. بورس‌های عربستان و امارات در همان شرایط تنها دو روز تعطیل بودند.
بورس‌های قطر، بحرین و عمان حتی یک روز هم کار را متوقف نکردند و چرخ اقتصادشان نایستاد. حتی وال‌استریت هم تعطیلی را به رسمیت نشناخت.
جالب‌تر اینکه حتی پس از اعلام آتش‌بس نیز خبری از بازگشایی فوری نبود و فعالان بازار باید حدود یک ماه دیگر هم منتظر ماندند تا آقای رئیس بالاخره صلاح ببینند تالار شیشه‌ای را باز کنند! حالا در مراسمی که اخیراً در بانک سپه برگزار شد، از این مدل مدیریت تقدیر به عمل آمد!
در حالی که انتظار می‌رفت مدیران بازار سرمایه نگاهی به بورس‌های موفق دنیا بیندازند و یاد بگیرند که چطور در روزهای بحران هم می‌توان جریان نقدینگی و پویایی بازار را حفظ کرد، انگار ترجیح بر این بود که به جای الگوبرداری از دیگران، به خاطر همان «پاک کردن صورت‌مسئله» و تعطیلی طولانی‌مدت بازار، مدال افتخار بگیرند! نکته جالب و قابل‌تأمل ماجرا اینجاست که آقای صیدی مدت‌هاست به سن بازنشستگی رسیده‌اند، اما همچنان با حمایت‌های ویژه مدنی‌زاده وزیر اقتصاد در صندلی ریاست سازمان بورس تکیه زده‌اند.
شاید اگر قرار بود مراسمی برگزار شود، بهتر بود به مناسبت پایان دوران مدیریت یک مدیر بازنشسته و باز کردن راه برای نفس کشیدن تازه در بازار باشد، نه تقدیر از روشی که بزرگ‌ترین ضربه را به نقدشوندگی و اعتماد سهامداران خرد وارد کرد. کاش به جای تقدیر از تعطیلی بورس و قفل شدن نقدینگی میلیون ها سهامدار، کمی از بورس‌های دیگر کشورها یاد بگیریم؛ جایی که بحران فرصت است، نه دلیلی برای خاموش کردن چراغ تالار!