نماینده تهران: اگر از ان‌پی‌تی خارج بشویم، مفهومش این است که می‌خواهیم سراغ سلاح هسته‌ای برویم/ با آمریکا مذاکره نداریم
اگر ما از ان‌پی‌تی خارج بشویم، مفهومش این است که ما می‌خواهیم سراغ سلاح هسته‌ای برویم و در نتیجه این دوستان‌مان را از دست می‌دهیم.
محمد سراج، نماینده تهران در مجلس، در گفت و گویی به بیان نکاتی درباره طرح سه فوریتی خروج از NPT و عواقب آن، مذاکره با آمریکا و... پرداخت.
در ادامه مشروح این گفت و گو را می خوانید؛ * روز گذشته طرح سه فوریتی خروج از NPT در مجلس بارگزاری شد، درباره جزئیات این طرح توضیح بفرمایید. مواجهه جمهوری اسلامی با سازمان‌های بین‌المللی و قدرت‌های بزرگ به جایی رسید که ما باید روی خیلی از موضوعاتی که تا به حال با آنها تعامل و همراهی می‌کردیم و به نوعی متعهد بودیم، تجدیدنظر کنیم.
این یک اصل است؛ چون نشان داده شد که اولاً قدرت‌های بزرگ به هیچ‌یک از تعهدات خودشان در عرصه بین‌المللی، به هیچ‌یک از مبانی حقوقی و حتی اخلاقی و انسانی پایبند نیستند. نکته دوم این است که سازمان‌هایی هم که در دنیا ایجاد شده‌اند، عمدتاً طوری عمل می‌کنند که منافع قدرت‌های بزرگ تأمین شود و هرگز به منافع سایر کشورهای عضو سازمان ملل متحد توجهی ندارند.
عملکرد سازمان بین‌المللی انرژی اتمی هم نشان داد که این سازمان تأمین‌کننده منافع قدرت‌های بزرگ، از جمله آمریکا و از طرف دیگر رژیم سفاک صهیونیستی است. اطلاعات ما را آنجا داد؛ اسامی دانشمندان ما و اطلاعاتی که باید در اختیار خودش باشد، در اختیار سازمان‌های جاسوسی قرار داد.
اینها برای ما مسلم شده است. به همین خاطر حتماً باید ما در روابط خودمان با سازمان انرژی اتمی تجدیدنظر کنیم.
خروج از ان‌پی‌تی برای ما امروز هیچ آورده‌ای نخواهد داشت البته جمهوری اسلامی هنوز درباره این تجدیدنظر تصمیم نگرفته اما ما را به این سمت هل می‌دهند، آنچه الان در دستور کار مجلس است و دوستان پیشنهاددهنده این طرح مطرح کرده‌اند، این است که پایان عضویت‌مان در سازمان بین‌المللی انرژی اتمی و ان‌پی‌تی را اعلام کنیم. این موضوع به نوعی دارای محاسن و معایبی است.
در این شرایط، نظر شخصی خود من این است که خروج از ان‌پی‌تی برای ما امروز هیچ آورده‌ای نخواهد داشت و منفعتی برای ما ایجاد نمی‌کند. دلیلش هم این است که ما دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، چون به فتوای امام شهیدمان پایبندیم و آن فتوا را لازم‌الاجرا می‌دانیم و به آن عمل می‌کنیم.
ان‌پی‌تی مقرر بود و مقرر هست که کشوری که عضو است، مورد حمایت شورای حکام قرار بگیرد؛ یعنی سازمان بین‌المللی انرژی اتمی از کشورهای عضو، مادامی که در مسیر صلح‌آمیز هستند، حمایت کند و ضمن اینکه مانع توسعه و گسترش سلاح‌های کشتار جمعی هسته‌ای بشود، از همه فعالیت‌های صلح‌آمیز هم حمایت کند. سازمان به این موضوع عمل نکرده است.
نه‌تنها از جمهوری اسلامی در مقابل تهاجم رژیم سفاک صهیونیستی و رژیم مستکبر آمریکا به مراکز هسته‌ای ما حمایت نکرده، بلکه از ما دفاع هم نکرده و حتی آن را محکوم نکرده است. امروز اگر ما بخواهیم خارج بشویم، نظر شخصی بنده این است که خروج‌مان از ان‌پی‌تی زمانی به نفع ماست که ما دنبال سلاح هسته‌ای باشیم.
اگر بخواهیم از ان‌پی‌تی خارج بشویم، دوستان‌مان را از دست می‌دهیم. اگر ما از ان‌پی‌تی خارج بشویم، مفهومش این است که ما می‌خواهیم سراغ سلاح هسته‌ای برویم * پس شما با این طرح مخالفید...
بله، اگر الآن از ان‌پی‌تی خارج شویم، دوستان‌مان را از دست می‌دهیم. الان آمریکا و روسیه و چین با این طرح مخالفت کرده‌اند.
اینها مطمئناً نمی‌خواهند ما از بین برویم و از طرف دیگر با آن مخالفت کرده‌اند. اگر ما از ان‌پی‌تی خارج بشویم، مفهومش این است که ما می‌خواهیم سراغ سلاح هسته‌ای برویم و در نتیجه این دوستان‌مان را از دست می‌دهیم.
دوستان‌مان هم ممکن است دیگر از ما حمایت نکنند. ولی ما باید در مقابل شورای حکام، یک اتحادیه درست کنیم؛ یک مجموعه در کنار آن ایجاد کنیم و آن را معتبر بشناسیم، قبول داشته باشیم و از نظارت‌های آن استقبال کنیم.
در مقابل آنچه غرب درست کرده و عمدتاً منافع ظالمانه خودش را تأمین می‌کند، باید به این سمت برویم. ما فعالیت هسته‌ای را پیگیری می‌کنیم، از ان‌پی‌تی خارج نمی‌شویم، ولی بازرسان سازمان بین‌المللی را هم نمی‌پذیریم.
حالا چه کسی بیاید نظارت کند؟ ما می‌گوییم کشورهای چین و روسیه می‌توانند ناظران‌شان را بفرستند، نظارت کنند و برگردند؛ اشکالی ندارد.
در واقع به نوعی آنها را بی‌اعتبار کنیم و از این طرف یک اجتماع جدید، یک گروه جدید، یک مجموعه جدید را اعتبار ببخشیم و به آن اعتماد کنیم تا آن موضوعی که متوجه ماست، متوجه ما نشود و بعد زهر دشمنی‌هایشان را کم کنیم. در مقابل‌شان یک مجموعه و اتحادیه را پایه‌گذاری کنیم.
راهش این است. چگونگی اجرای آن سخت است، اما اصلش این است که من با کلیات نظر به عنوان تهدید موافق هستم.
الان به سمت تهدید کردن قدرت‌های بزرگ؛ آمریکا و ازنابشان در اروپا، یعنی آلمان و فرانسه و انگلیس برویم و تهدید به خروج از ان‌پی‌تی کنیم. این تهدید به‌جا و خوب است، اما اگر واقعی بشود، ضررهایی دارد که به نظرم درست نیست ما امروز متوجه خودمان کنیم.
دوستان باید حفظ کنند. اگر از ان‌پی‌تی خارج بشویم، دوستان خودمان را در دنیا از دست می‌دهیم * دوستانی که این طرح را تدوین کردند، نظر شورای عالی امنیت ملی و دولت را در نظر نگرفتند؟
چون شما در صحبت‌هایتان اشاره کردید که جمهوری اسلامی هنوز در این‌باره تصمیم نگرفته است. بله، الان طرح مجلس است، اما اگر در صحن مجلس بیاید، آن زمان آنان دعوت می‌شوند و می‌آیند نظرات‌شان را اعلام می‌کنند.
ولی الان طرحی مطرح شده، بارگزاری شده، حتی در واقع اعلام وصول هم نشده و بعد مطرح شده است. ولی من عرض کردم جمهوری اسلامی تصمیم نگرفته است.
در موضوع خروج، وقتی دنبال سلاح هسته‌ای نیستیم، اگر از ان‌پی‌تی خارج بشویم، دوستان خودمان را در دنیا از دست می‌دهیم. این کار را بکنیم؟
اصلاً الان زمان مناسبی نیست و منفعتی برای ما ایجاد نمی‌کند. البته به عنوان تهدید خوب است من این مقدار را قبول دارم، ولی باید مجموع جوانب را دید و آن بشود مبنایی برای تصمیم.
* آقای سراج! این طرح را چه کسی تدوین کرده و چه کسانی امضا کرده‌اند؟
چندین نفر در واقع مطرح کرده بودند، ولی الان دقیقاً نمی‌دانم. به نظرم دو سه نفر طرح را بارگذاری کردند و نمی‌دانم که چند نفر آن را امضا کردند.
ما با آمریکا مذاکره نداریم * دولت و برخی از مقامات ارشد تأکید دارند که ما باید جنگ را به پایان برسانیم و به سمت تفاهم اسلام‌آباد حرکت کنیم. حتی دبیر شورای عالی امنیت ملی هم چندین شرط را برای آمریکا مطرح کردند، با توجه به این موضوع، اگر ما بخواهیم از ان‌پی‌تی خارج بشویم، راه کشور را برای مذاکره با آمریکا نمی‌بندد؟
ما با آمریکا مذاکره نداریم. آمریکا شرایط ما را پذیرفت و پای آن شرایط را امضا کرد.
الان هم اگر بخواهیم مسیر غیرجنگی را پیش بگیریم، راهش این است که به تعهداتش عمل کند. مثل گذشته نیست که امضا کند و به تعهداتش عمل نکند.
الان تنگه هرمز در صورتی به شرایط عادی برمی‌گردد با سازوکار ایرانی که آمریکا به تعهداتش عمل کند. یعنی در واقع باید بپذیرد و حتی ما حرف بیشتری هم داریم.
ما تا انتقام نگیریم، ول نمی‌کنیم. نکته اول این است که تا خسارت‌مان را نگیریم، ول نمی‌کنیم.
ضمن اینکه محاصره‌ای که می‌گوید، حرف غلطی است. بلوکه کردن اموال ایران غلط است.
جنگ در سایر ساحات که عمدتاً جبهه مقاومت هستند، غلط است و حتی تحریم‌ها علیه ایران هم غلط است. اینها ظالمانه و غلط است.
اینها هیچ؛ آنان باید بداند ما تا انتقام نگیریم، ول نمی‌کنیم؛ خسارت‌مان را نگیریم، ول نمی‌کنیم. به چه حقی از آن‌ور دنیا بلند شده و آمده و به ناحق کشور عزیز ما ایران، مسئولین عزیز ما و رهبر عزیزمان را مورد حمله قرار داده و منجر به شهادت رهبر عزیزمان، فرماندهان، مسئولان و بعضاً مردم عزیزمان شده است؟
به چه حقی؟ اگر رفتار ایران خلاف صلح و امنیت بین‌المللی بود، مگر رفتار ایران صلح و امنیت ملی را به مخاطره انداخت؟
مگر ایران علیه کشوری جنگ راه انداخت که آنها ورود پیدا کردند؟ به ناحق، ایران نمی‌خواهد زیر بار زور برود.
دنیا بنشیند و فکر کند که اینجا ونزوئلاست، تصمیم بگیرد و بعد بگوید باید به من بگویی رئیس‌جمهور را بدزدی، باید بروی آنجا، باید نفت را چنبره بزنی، به زور وادار کنی و یک آدم نوکرصفتی که از خودت بوده آنجا بگذاری بالای سر آن مردم. مردم و کشور ایران، ونزوئلا نیستند.
کشور ایران کشورهای دیگر نیست. ایران سابقه کهن سه‌هزارساله دارد، ولی عمر کشور آمریکا ۲۵۰ ساله است؛ ۲۵۰ سال در حال جنگ، غارت، تجاوز، انسان‌کشی و جنایت بوده است.
ایران جایی است که هر پشه لاغری اینجا می‌خواهد طرح بیندازد؟ اینجا محل شیران است ایران زیر بار زور نمی‌رود.
امروز هم ما با آمریکا مذاکره‌ای نداریم. تعهد ما را پذیرفت، گفتیم چجوری عمل کنیم، قبول کرد، رفت امضا کرد و خودش زیر امضایش زد.
بی‌خود کرده تا زمانی که به آن عمل نکند، یک قدم جلو نمی‌آید. حرف ما این است.
لذا ما با اینکه ان‌پی‌تی ربطی به آنها ندارد، خودمان تشخیص می‌دهیم. وقتی می‌گوییم سازمان‌های بین‌المللی جانب مردم را نگه نمی‌دارند، جانب حق را نگه نمی‌دارند و جانب قدرت‌های بزرگ را می‌گیرند، خب ما چه نفعی به حالمان دارد؟
ایشان به تعهداتش عمل نکرده است. در مقابل تجاوز به مراکز ما باید دفاع می‌کرد، آن کار را محکوم می‌کرد؛ حتی لفظی محکوم نکرد.
آمریکا و اسرائیل بود. نه‌تنها از ما دفاع نکرده، بلکه محکوم هم نکرده است.
در واقع، فعالیت انرژی هسته‌ای است؛ باید حمایت می‌کرد و موانع را برمی‌داشت. ما تعیین می‌کنیم که با چه کسی ارتباط داشته باشیم و با چه کسی نداشته باشیم.
با کدام سازمان بین‌المللی همکاری کنیم و با کدام همکاری نکنیم. ما کشور مستقلی هستیم.
ما تحت تأثیر قدرت‌های بزرگ و تشر قدرت‌های بزرگ عمل نمی‌کنیم. خودمان تصمیم می‌گیریم.
الان تشخیص بدهیم که به صلاح ماست، از ان‌پی‌تی خارج می‌شویم؛ به صلاح ما نیست، خارج نمی‌شویم. چیز دیگری را نگاه نمی‌کنیم.
شما به ما کمک کردید؟ ما با همت خودمان فناوری موشکی، فناوری نانو و فناوری‌های بنیادین را خودمان به دست آوردیم.
دیگر چه کمکی کردید؟ ما سایر مسائل خودمان را حل می‌کنیم.
ایران جایی است که هر پشه لاغری اینجا می‌خواهد طرح بیندازد؟ اینجا محل شیران است؛ محل یک کشور بزرگ، یک ملت متمدن، یک ملت باسابقه و کهنه، با فرهنگ غنی اسلامی و ایرانی.
قطعاً ما فرزند امام حسین هستیم. با این فرهنگ شیعی که داریم، ما زیر بار زور نمی‌رویم.
به کسی هم ظلم نمی‌کنیم. اینها را نمی‌فهمند.
بعد هم خودمان تعیین می‌کنیم. مذاکره؟
مذاکره نداریم. ما به تعهداتش عمل نکند، یک قدم جلو نمی‌رویم؛ به تعهدش عمل بکند، تا ما هم به تعهدات عمل می‌کنیم.
