محققان: مصرف قند در کودکی می‌تواند خطر اضطراب در بزرگسالی را افزایش دهد

براساس نتایج یک مطالعه جدید، قرار گرفتن در معرض قند در ۱۰۰۰ روز نخست زندگی کودک، از زمان لقاح تا حدود دو و نیم سالگی، می‌تواند خطر ابتلا به اضطراب در بزرگسالی را افزایش دهد. محدودسازی مصرف قند در دوران کودکی با ایجاد تغییر در علاقه‌مندی به غذاهای شیرین، پیامدهای روان‌پزشکی و سلامت روان، و همچنین تفاوت‌های ساختاری در مغز مرتبط بود.

«هانا ناوراتیلوا»، نویسنده اصلی این مطالعه از دانشگاه Surrey، می‌گوید: «آگاهی از تأثیر کامل قند بر سلامت جسمی و روانی ما در طول زندگی می‌تواند به سیاست‌گذاری‌های حوزه سلامت عمومی کمک کند و رژیم غذایی ما را تغییر دهد.» مصرف قند در کودکی روی اضطراب در بزرگسالی تأثیر می‌گذارد پژوهشگران دانشگاه Surrey داده‌های پزشکی بیش از ۴۵ هزار نفر را که بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۵۶ متولد شده بودند، بررسی کردند. این دوره شامل سال‌های سهمیه‌بندی قند در بریتانیا پس از جنگ و سال‌های پس از پایان این محدودیت‌ها می‌شد.

بریتانیا از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۵۳ سیاست سهمیه‌بندی قند در دوران جنگ و پس از جنگ داشت که مصرف قند را برای بزرگسالان به حدود ۴۰ گرم در روز محدود می‌کرد. این مطالعه که در مجله Translational Psychiatry منتشر شده، افرادی را که در دوران جنینی و سپس تا ۶، ۱۲، ۱۸ و ۲۴ ماهگی تحت سهمیه‌بندی قرار داشتند، یا فقط در دوران جنینی با این محدودیت مواجه بودند، با افرادی مقایسه کرد که هرگز سهمیه‌بندی قند را تجربه نکرده بودند.

افرادی که طولانی‌ترین دوره سهمیه‌بندی را تجربه کرده بودند، علاقه کمتری به غذاهای شیرین داشتند و خطر ابتلا به اضطراب در بزرگسالی در آنها به‌طور قابل‌توجهی کمتر بود. خطر اضطراب در این افراد ۳۳ درصد کمتر از کسانی بود که هرگز تحت سهمیه‌بندی قرار نگرفته بودند.

گروه‌هایی که سهمیه‌بندی را تجربه کرده بودند، در سنین بالاتری دچار اضطراب و افسردگی شدند. میانگین سنی بروز اضطراب در گروه‌هایی که برای مدت طولانی تحت سهمیه‌بندی بودند، حدود ۶۲ سال بود؛ درحالی‌که این رقم در گروهی که هرگز سهمیه‌بندی نشده بود، ۵۵ سال گزارش شد.

پژوهشگران می‌گویند که پس از پایان سهمیه‌بندی، مصرف قند به‌سرعت افزایش یافت. بااین‌حال، آثار محدودیت مصرف قند در سال‌های نخست زندگی برای مدت طولانی باقی ماند.

نویسندگان مطالعه همچنین گفتند که ۱۰۰۰ روز نخست زندگی دوره‌ای حیاتی برای رشد مغز است و تغذیه در این دوره می‌تواند باعث تغییرات ساختاری ماندگار در مغز شود.