مقایسه سه رژیم غذایی در بهبود سلامت کبد و قند خون
یک مطالعه بالینی نشان داد که رژیم غذایی کتوژنیک نسبت به رژیم‌های مدیترانه‌ای و کم‌چرب تأثیر بیشتری بر سلامت کبد و کنترل قند خون دارد.
یک مطالعه بالینی جدید انجام‌شده توسط محققان دانشگاه واشنگتن در سنت لوئیس که در مجله «متابولیسم سلولی» منتشر شده است، نشان داد که ترکیب درشت‌مغذی‌های یک رژیم غذایی می‌تواند بر مزایای متابولیکی کاهش وزن، به‌ویژه در مورد سلامت کبد و سطح قند خون، تأثیر بگذارد. این آزمایش شامل ۵۵ فرد مبتلا به چاقی، پیش‌دیابت و تجمع چربی در کبد بود که ۴۲ شرکت‌کننده آن را به پایان رساندند.
شرکت‌کنندگان به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که هر کدام یک رژیم غذایی کنترل‌شده را دنبال کردند. گروه اول رژیم کم‌کربوهیدرات و پرچرب کتو، گروه دوم رژیم مدیترانه‌ای و گروه سوم رژیم کم‌چرب و غنی از گیاهان را دنبال کردند. محققان در طول مطالعه که تقریباً پنج ماه طول کشید و زمان لازم برای کاهش حدود ۱۰ درصد از وزن اولیه بدن بود، تمام وعده‌های غذایی را در اختیار شرکت‌کنندگان قرار دادند.
از نظر کاهش وزن، هر سه رژیم غذایی نتایج مشابهی داشتند، اما تجزیه‌و تحلیل نشانگرهای متابولیک تفاوت‌های متمایزی را نشان داد. رژیم کتوژنیک حساسیت به انسولین کبدی را دو تا سه برابر افزایش داد. تجمع چربی کبد در افراد دارای رژیم کتوژنیک ۶۷ درصد کاهش یافت، در حالی که این میزان در گروه‌های مدیترانه‌ای و کم‌چرب تقریباً ۴۵ درصد بود.
میانگین سطح گلوکز ۲۴ ساعته در گروه کتوژنیک ۲۰ درصد و در دو گروه دیگر ۸ درصد کاهش یافت. سطح انسولین روزانه در گروه کتوژنیک ۷۴ درصد، در گروه مدیترانه‌ای ۴۴ درصد و در گروه کم‌چرب ۲۷ درصد کاهش پیدا کرد. وضعیت پیش‌دیابت در نیمی از شرکت‌کنندگان گروه کتوژنیک، ۲۹ درصد در گروه مدیترانه‌ای و ۷ درصد در گروه کم‌چرب بهبود یافت.
رژیم کتوژنیک ۷۳ درصد کالری را از چربی و ۴ درصد را از کربوهیدرات‌ها تأمین می‌کرد، در حالی که رژیم مدیترانه‌ای شامل ۳۵ درصد چربی و ۵۰ درصد کربوهیدرات و رژیم کم‌چرب شامل ۱۵ درصد چربی و ۷۰ درصد کربوهیدرات بود. تفاوت قابل توجهی بین گروه‌ها از نظر سطح کلسترول LDL، لیپوپروتئین ApoB یا تری‌گلیسیرید خون مشاهده نشد.
یافته‌ها نشان می‌دهد که کاهش شدید مصرف کربوهیدرات مزایای بیشتری برای سلامت کبد و کنترل قند خون دارد که فراتر از اثرات کاهش وزن به تنهایی است. محققان تأکید کردند که حساسیت به انسولین عضلانی در هر سه گروه تقریباً ۵۰ درصد بهبود یافت، اما ترکیب رژیم غذایی برای بهبود جنبه‌های خاص سلامت متابولیک اهمیت دارد.
