ماه در طول صد‌ها میلیون سال، ۴۵ متر کوچک‌تر شده است
این یافته‌ها نشان می‌دهد که شعاع ماه در ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیون سال گذشته، حدود ۴۵ متر کاهش یافته است؛ فرآیندی از انقباض که انتظار می‌رود همچنان ادامه یابد.
دانشمندان علوم سیاره‌ای بیش از ۱۰ هزار گسل کوچک و جدید را به نقشه ماه افزوده‌اند. این یافته‌ها نشان می‌دهد که شعاع ماه در ۴۰۰ تا ۸۰۰ میلیون سال گذشته، حدود ۴۵ متر کاهش یافته است؛ فرآیندی از انقباض که انتظار می‌رود همچنان ادامه یابد.
به گزارش نشریه «ژورنال علوم سیاره‌ای» (The Planetary Science Journal)، این نتیجه‌گیری توسط دانشمندان علوم سیاره‌ای در «مرکز مطالعات زمین و سیارات» (وابسته به موزه ملی هوا و فضای اسمیتسونیان) حاصل شده است. پژوهشگران با تحلیل تصاویر ثبت‌شده توسط دوربین LROC در کاوشگر «مدارگرد شناسایی ماه» (LRO) به این یافته دست یافتند.
آنها عوارض سطحیِ ناشی از تنش‌های فشاری را نقشه‌برداری کردند و بیش از ۱۰ هزار ساختار از این نوع را شناسایی نمودند؛ از جمله حدود ۸۹۰۰ پرتگاه قوسی‌شکل (lobate scarps) و ۲۰۰۰ برآمدگی کوچک که در نواحی موسوم به «دریا‌های ماه» (دشت‌های تاریک) قرار دارند. این عوارض زمین‌شناختی، نشانه‌ای از فعالیت‌های تکتونیکی هستند: با سرد شدن هسته ماه، پوسته آن دچار ترک‌خوردگی می‌شود و در نتیجه، بخش‌هایی از سطح بر روی یکدیگر رانده می‌شوند.
با فرض اینکه ماه به‌طور یکنواخت کوچک شده باشد، نرخ این انقباض بین ۶ تا ۱۱ سانتی‌متر در هر میلیون سال یا تقریباً ۰.۱ میکرون در سال برآورد می‌شود. این پدیده در مناطقی که پوسته نازک‌تری دارند، مشهودتر است؛ در حالی که در نواحی دارای پوسته ضخیم‌تر، گسل‌های کمتری دیده می‌شود.
توماس واترز، پژوهشگر ارشد این مطالعه، خاطرنشان می‌کند که تعداد گسل‌های کوچک مشاهده‌شده در تصاویر LROC، به‌مراتب بیشتر از حد انتظار بوده است. از آنجا که سرد شدن و انقباضِ بخش‌های داخلی ماه همچنان ادامه دارد، انتظار می‌رود گسل‌های موجود بزرگ‌تر شوند و گسل‌های جدیدی نیز شکل بگیرند.
منبع: science.mail.ru
