جامعه‌شناس: جوان‌ها گاهی به خیابان می‌آیند چون جایی برای بودن ندارند / چرا باید برای قدم‌زدن در تهران مقصد داشت؟
«شاید آن جوان واقعاً نداند برای چه از ابتدای خیابان تا انتهای آن می‌رود و دوباره بازمی‌گردد، اما ممکن است پاسخ ساده‌تر از آن باشد که تصور می‌کنیم: او جایی نمی‌رود؛
مهدی قوامی‌پور، جامعه‌شناس، معتقد است خیابان صرفاً مسیری برای عبور نیست، بلکه فضایی برای معاشرت، گذران اوقات فراغت و تجربه زندگی اجتماعی است؛ فضایی که حضور در آن نباید الزاماً با رسیدن به مقصدی مشخص توجیه شود. قوامی‌پور با اشاره به حضور جوانان در خیابان‌هایی مانند سنایی و ایرانشهر می‌گوید: «شاید پرسش مهم‌تر این باشد که چرا برای بودن در خیابان باید حتماً مقصدی داشت؟» مشروح این گفت‌وگو با عنوان ماجرای «دور دور پیاده‌ها» در خیابان‌های تهران / جامعه‌شناس: خیابان را از جوان‌ها نگیرید/ جوان‌ها گاهی به خیابان می‌آیند چون جایی برای بودن ندارند منتشر شده است.
او معتقد است وقتی حضور بدون مقصد در خیابان با عنوان «دور دور» تعریف می‌شود، مسئله فقط توصیف یک رفتار نیست، بلکه نوعی ارزش‌گذاری درباره شیوه حضور شهروندان در فضای عمومی نیز شکل می‌گیرد. این جامعه‌شناس توضیح می‌دهد که قدرت تنها هنجارهای پذیرفته‌شده را تعیین نمی‌کند، بلکه می‌تواند رفتارهای خارج از این چارچوب را نیز نام‌گذاری کند و در جایگاه ناهنجار قرار دهد.
به گفته او، خیابان‌ها و پیاده‌روها فراتر از مسیرهای عبورومرور هستند. افراد در این فضاها قدم می‌زنند، یکدیگر را می‌بینند، با دوستانشان ملاقات می‌کنند و بخشی از زندگی روزمره خود را شکل می‌دهند.
بنابراین، حضور در خیابان لزوماً به معنای حرکت به سوی مقصدی دیگر نیست. قوامی‌پور در توضیح این موضوع می‌گوید: «شاید آن جوان واقعاً نداند برای چه از ابتدای خیابان تا انتهای آن می‌رود و دوباره بازمی‌گردد، اما ممکن است پاسخ ساده‌تر از آن باشد که تصور می‌کنیم: او جایی نمی‌رود؛ فقط می‌خواهد جایی باشد.» او تأکید می‌کند که همین امکان حضور، معاشرت و تجربه شهر است که خیابان را از یک مسیر ساده به فضایی اجتماعی تبدیل می‌کند؛ فضایی که نمی‌توان کارکرد آن را تنها با عبورومرور و رسیدن به مقصد سنجید.
۴۷۴۷
