محسن جلال‌پور: برای من بزرگ‌ترین ثروت، اعتبار و اعتماد بود/ بازگشت به گذشته برای من سخت بود اما
اعتبار و اعتماد؛ سرمایه‌ای فراتر از نقدینگی این فعال اقتصادی با اشاره به تجربه خود از بازار گفت: برای من بزرگ‌ترین ثروت، اعتبار و اعتماد بود.
محسن جلال‌پور، نویسنده کتاب «روزگار محسن»، در مراسم رونمایی از این کتاب که در محل همایش های مجموعه رسانه ای دنیای اقتصاد برگزار شد، گفت: این کتاب حاصل سال‌ها فعالیت من در حوزه‌های اقتصادی، تجاری و اجتماعی نیست، بلکه کاری از جنس دل و عاطفه است و تلاش کردم در آن به بخش‌هایی از زندگی و گذشته خود بازگردم که با نوشته‌ها و فعالیت‌های قبلی‌ام تفاوت دارد. جلال‌پور با قدردانی از حاضران در این مراسم افزود: حضور تک‌تک افرادی که در این جمع حضور پیدا کرده‌اند، برای من بسیار ارزشمند است و شاید مهم‌ترین بخش این کتاب همین جمعی باشد که امروز در اینجا گرد هم آمده‌اند.
علیرضا بختیاری، مدیرمسئول گروه رسانه‌ای دنیای‌اقتصاد گفت: «شما اگر کاری انجام ندهید کسی به شما کاری ندارد، ولی واقعا کارآفرینی، آن هم با این درجه از زلالیت و شفافیت، بدون استفاده از رانت‌های مختلف دولتی و حکومتی، کاری است که از هر کسی برنمی‌آید.» او ادامه داد: سال‌ها درباره مسائل اقتصاد، تجارت، سیاست، سیاست‌گذاری، قوانین و آیین‌نامه‌ها نوشته و صحبت کرده‌ام، اما در این کتاب تلاش کردم آنچه در وجود و دلم بوده و در زندگی گذشته‌ام جریان داشته، با روحیه‌ای متفاوت روایت کنم. بازگشت به گذشته برای من سخت بود، اما در عین حال لذت‌بخش بود.
نویسنده «روزگار محسن» با اشاره به دوران کودکی خود گفت: شاید این کتاب باعث شود هر کدام از خوانندگان یک بار به گذشته و دوران کودکی خود بازگردند؛ دورانی که هر روز آن می‌تواند آرزوی بسیاری از ما باشد. دوران کودکی ما پر از صداقت، شفافیت، سلامت نفس، همراهی و همدلی بود.
او با تأکید بر نقش خانواده در شکل‌گیری شخصیت افراد اظهار کرد: محور این کتاب خانواده است. ما در خانواده‌ها بزرگ شدیم و مدرسه من بازار بود و بسیاری از چیزها را از حجره یاد گرفتم.
فکر می‌کنم امروز این موضوع را تا حد زیادی فراموش کرده‌ایم. جلال‌پور افزود: فضای مجازی، اپلیکیشن‌ها و پلتفرم‌هایی که کودکان امروز با آنها در ارتباط هستند، باعث شده است آن کلاس زندگی که همان خانواده، بازار و فعالیت‌های خارج از این فضا بود، کم‌رنگ شود.
اعتبار و اعتماد؛ سرمایه‌ای فراتر از نقدینگی این فعال اقتصادی با اشاره به تجربه خود از بازار گفت: برای من بزرگ‌ترین ثروت، اعتبار و اعتماد بود. این موضوع را در بازار یاد گرفتم و تلاش کردم تا امروز به آن پایبند باشم و آن را به عنوان یک اصل اساسی در زندگی ببینم.
او ادامه داد: به نظرم اعتبار و اعتماد یک گوهر گمشده است که امروز در کشور کمتر می‌توان آن را پیدا کرد. اعتمادی که به یکدیگر داشتیم، در بازار اهمیت زیادی داشت.
بازار فقط با پول یا گردش عملیات بانکی نمی‌چرخید، بلکه با اعتبار می‌چرخید. جلال‌پور گفت: امروز خیلی‌ها می‌پرسند چرا نقدینگی موجود در بازار پاسخگوی کارها نیست.
من می‌گویم نقدینگی زمانی که اعتبار پشت آن بود، با مقدار بسیار کمتری می‌توانست پاسخگوی فعالیت‌ها باشد و ما آن اعتبار را از دست داده‌ایم. او تأکید کرد: اگر می‌خواهیم به رسالت خودمان و اقتصادی سالم، پایدار و عملی که بتواند کشور را به سرانجام برساند، بازگردیم، باید به همان بازار و اقتصاد بازار برگردیم.
روایت یک نسل از کودکی جلال‌پور با اشاره به تجربه‌های دوران کودکی خود در خانواده، مدرسه و بازار گفت: تلاش کردم در این کتاب نشان دهم چیزهایی که در حجره و مدرسه یاد گرفتیم، چگونه در بازار و فعالیت‌های بعدی زندگی به کار آمد. او افزود: افراد زیادی در نوشتن این کتاب به من کمک کردند؛ از اعضای خانواده و خواهر و برادرها گرفته تا همکلاسی‌ها، هم‌مدرسه‌ای‌ها و هم‌بازی‌های دوران کودکی.
در این جریان یک نکته را بیشتر از همه فهمیدم و آن این بود که بسیاری از افراد برای گذشته خود حسرت می‌خورند و در این موضوع با من مشترک هستند که آن روزها گذشت و ما قدر آن دوران کودکی و زندگی سالم را آن‌طور که باید ندانستیم. نویسنده کتاب «روزگار محسن» ادامه داد: گاهی فکر می‌کنیم وقتی یک اتفاق بزرگ رخ می‌دهد، باید اثر بزرگی هم داشته باشد، اما بعضی اوقات یک جمله، یک محله، یک شعر یا پندی که معلم در کلاس می‌دهد، می‌تواند زندگی یک فرد را بسازد و سال‌ها و دهه‌ها با او همراه باشد.
او با اشاره به فضای خانواده خود در دوران کودکی گفت: یکی از چیزهایی که از مادرم و خانواده یاد گرفتم، خانه‌های پررفت‌وآمد بود. خانه ما صبح‌ها ساعت پنج یا شش باز می‌شد و شب حدود ساعت ۱۰ یا ۱۱ بسته می‌شد.
وقتی بچه بودیم، یادم نمی‌آید کسی برای ورود به خانه زنگ بزند؛ در خانه همیشه برای همه باز بود و این رفت‌وآمدها آموزه‌های زیادی برای ما داشت. جلال‌پور با اشاره به نقش مدرسه در تربیت نسل خود گفت: کلاس ما همیشه کلاس درس ریاضی نبود و خیلی وقت‌ها درس زندگی بود.
در بازار هم گاهی فقط نشسته بودیم، اما گوش، ذهن و فکر ما چیزهایی یاد می‌گرفت که شاید امروز کمتر به آنها توجه می‌کنیم. او گفت: تلاش کردم خواننده را به دوران گذشته، کودکی و زمانی برگردانم که افراد بدون توقع و بدون توجه به پست، ثروت، مقام و دارایی، زندگی ساده و شفاف خود را داشتند و خانواده، خواهر، برادر، همسایه، دوست، کتاب، معلم، حجره بازار و رفت‌وآمدها مهم‌ترین داشته‌های آنها بود.
جلال‌پور تأکید کرد: کتاب من چیز خاصی نیست، اما یک نسل را نشان می‌دهد که چگونه زندگی کرده است. نمی‌گویم آن دوره بهتر از دوره امروز بود یا دوره‌ای بسیار عالی بود، اما ویژگی‌هایی داشت که امروز نداریم و برخی از آنها را فراموش کرده‌ایم.
او افزود: اگر می‌خواهیم فرزندانمان در آینده به دوران کودکی خود غبطه بخورند و فکر کنند چه دوران خوبی را گذرانده‌اند، باید به آنها یاد بدهیم که بودن در خانواده بهتر از بازی کردن با موبایل و بودن در فضای خانواده مهم‌تر از پرداختن به فضای مجازی است. اینها به نظرم گمشده‌های دوره ماست.
قدردانی از همراهان در تدوین کتاب جلال‌پور در بخش دیگری از سخنان خود از افرادی که در تهیه و تدوین کتاب به او کمک کرده‌اند، قدردانی کرد و گفت: خواهر و برادرها، خانواده، دوستان، هم‌مدرسه‌ای‌ها و افرادی که خاطرات گذشته را برای من بازگو کردند، در تهیه این کتاب نقش داشتند. او همچنین از آقای عبدالشیدی، که به گفته او به دلیل شرایط جسمی امکان حضور در مراسم را نداشت، به دلیل کمک به یادآوری بسیاری از خاطرات قدردانی کرد و گفت که او در نوشتن کتاب نیز کمک زیادی کرده است.
جلال‌پور از آقای ملک‌قاسمی نیز به دلیل ضبط خاطراتش تشکر کرد و افزود: بخشی از خاطرات تصویری نیز ضبط شده است و امیدوارم در آینده این خاطرات تصویری در اختیار مخاطبان قرار گیرد. او همچنین از دوستان کرمانی خود و خانم طهماسبی، ویراستار کتاب، تشکر کرد و گفت: خانم طهماسبی در جریان ویراستاری کتاب همواره با من در ارتباط بودند و تلاش کردند زبان و کلام کتاب همان زبان ساده و صمیمی باشد که من با آن صحبت کرده‌ام.
جلال‌پور در پایان از علیرضا بختیاری، مدیرمسئول گروه رسانه ای دنیای اقتصاد نیز به دلیل همراهی با فعالان اقتصادی و اقتصادی‌دانان و نقش او در برگزاری این مراسم و تهیه کتاب قدردانی کرد.
