فارن افرز: ایران به‌طور نامحدود در حالت «آماده باش جنگی» قرار دارد
جمهوری اسلامی درباره آنچه می‌خواهد-خروج تمام نیروهای آمریکایی از منطقه-شفاف است و به علاوه آماده است برای رسیدن به آن به طور نامحدود در حالت آماده‌باش جنگی باقی بماند.
نشریه فارن افرز در گزارشی تحلیلی بررسی کرده است که تهران با وجود حملات هوایی متجاوزانه و غیرقانونی آمریکایی- صهیونیستی که با هدف ویرانی کشور انجام شد و شماری از مقامات عالی‌رتبه نظامی و سیاسی ایران را به شهادت رساند، اکنون ممکن است قوی‌تر از زمانی باشد که جنگ آغاز شد، چراکه توانست با موفقیت تنگه هرمز را کنترل کند تا قیمت انرژی در بازار جهانی سر به فلک بکشد، نیروهای مسلح آن ثابت کرده‌اند که با وجود بمباران سنگین، قادر به ادامه آسیب رساندن به پایگاه‌های نظامی آمریکا هستند. در این میان، حمایت از آمریکا در این جنگ که همواره ضعیف بود، کاهش یافته و خشم بین‌المللی از واشنگتن نیز شدت یافته است. از این رو، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که تهران در سال آینده میلادی نیز بر همین مسیر باقی خواهد ماند.
این گزارش با اشاره به تغییر دکترین ایران برای مقابله با تجاوزگری آمریکا و رژیم صهیونیستی ادعاهایی را درباره تاکتیک‌های ایران در آینده مطرح و نوشت: ایران در قبال آمریکا راهبردی را در پیش گرفته است که با تشدید تنش و تهاجم مستمر تعریف می‌شود. این یعنی نه در مسیر کنونی باقی می‌ماند و نه با واشنگتن سازش می‌کند. در عوض، شروع به انجام دادن کارهای بیشتری برای آسیب رساندن به اقتصاد شرکای منطقه‌ای آمریکا و نابود کردن بازارهای انرژی جهانی خواهد کرد و در این بین حملات خود به زیرساخت‌های نظامی آمریکا را گسترش خواهد داد.
حتی احتمال مورد هدف قرار گرفتن مستقیم مقامات آمریکایی و اسرائیلی وجود دارد. حتی ممکن است حملات زمینی علیه همسایگان خود برای مقابله با هرگونه تشدید تنش انجام دهد. نویسنده این تحلیل می‌گوید: این رویکرد ممکن است نتواند آمریکا را وادار به عقب‌نشینی کند اما حتی اگر هیچ‌یک از دو طرف در حال حاضر نتواند بر دیگری غلبه کند و هر دو توافقی را بپذیرند، صلح احتمالا دوام نخواهد آورد.
تهران معتقد است واشنگتن دوباره نیروهای خود را سازماندهی می‌کند و در نهایت، دوباره شروع به جنگیدن خواهد کرد. تهران متعهد است به هر تحریک آمریکایی قاطعانه پاسخ دهد و شاید حتی بدون تحریک نیز به‌صورت تهاجمی اقدام کند. ایران فکر نمی‌کند که بتواند با حضور آمریکا در منطقه کنار بیاید، بنابراین حاضر است تمام توان خود را به‌کار بگیرد تا آمریکا را بیرون کند.
به عبارت دیگر، هدف پایدار ایران این خواهد بود که ماندن در منطقه را چنان دردناک کند که واشنگتن چاره‌ای جز عقب‌نشینی بیشتر نیروهایش، پذیرش کنترل تهران بر تنگه هرمز و به رسمیت شناختن جمهوری اسلامی به‌عنوان یک قدرت پایدار نداشته باشد. در ادامه این مطلب به تلاش آمریکا برای تحت فشار قرار دادن ایران به‌منظور پذیرش شروط دیکته‌شدن آن اشاره و آمده است: برای مثال، دولت بخش بزرگی از یک سال را صرف غیرمتمرکز کردن بوروکراسی سیاسی و نظامی خود کرده بود تا فرمانداران استانی و فرماندهان نظامی بتوانند بدون دستور رهبران ارشد عمل کنند. مقامات ارشد حداقل دو نفر را به‌عنوان جانشین خود تعیین می‌کردند.
این شوک‌ها به تنهایی کافی بود تا رویکرد دولت ایران را نسبت به اسرائیل و واشنگتن خصمانه‌تر از پیش کند. اما مقامات ایران با حملات آمریکا به زیرساخت‌های غیرنظامی ایران، از جمله نیروگاه‌های انرژی و شبکه‌های حمل و نقل، بیش از پیش خشمگین شده‌اند. آنها به این نتیجه رسیده‌اند که اسرائیل و ایالات متحده درگیر یک جنگ محدود نیستند، بلکه در جنگی با هدف نابودی کل کشور هستند.
آنها بر همین اساس موضعی تازه و قاطع اتخاذ کرده‌اند. در این گزارش با اشاره به این‌که «رویکرد تازه ایران فراتر از ایجاد بازدارندگی روانی در برابر واشنگتن طراحی شده»، ادعا شده است: هدف ایران تخریب ساختارمند زیرساخت‌های نظامی و اطلاعاتی آمریکا در خاورمیانه است. به این معنا، ایران نسخه خود از راهبرد «چمن‌زنی» اسرائیل را پیش می‌برد که در آن حملات محدود و مکرر با هدف تضعیف توانایی‌های دشمن بین دورهای اصلی درگیری انجام می‌شود.
تهران با این کار امیدوار است که توان آمریکا برای محافظت از متحدان و نیروهای خود در برابر حملات آینده ایران، کمتر شود و در نتیجه، احتمال ماندن آن در منطقه کمتر خواهد شد. در ادامه این مطلب با اشاره به این‌که اقدامات واشنگتن، از جمله ۲ بار بر هم زدن روند دیپلماسی با حملات متجاوزانه به ایران، مقامات تهران را به این باور رسانده است که ایالات متحده نمی‌تواند شریکی با حسن نیت باشد، مطرح شده است: ایران احتمالا دست روی دست نخواهد گذاشت و از همین حالا فشار را بر واشنگتن افزایش خواهد داد که سازوکارهای مختلفی برای آن دارد. مثلا تهران که پیش از این با بستن تنگه هرمز بازارهای انرژی را دچار شوک کرده است، می‌تواند صادرات باقی‌مانده کشورهای عربی را که از طریق اقیانوس هند یا دریای سرخ انجام می‌شود، با هدف قرار دادن بنادر و تاسیسات تولید نفت آنها یا با همکاری حوثی‌ها (انصارالله یمن) برای مختل کردن مسیرهای دریایی سرخ، متوقف کند.
انصارالله یمن طی درگیری‌های اخیر با عربستان و نیروهای وابسته به آن در یمن کنترل کامل تنگه باب‌المندب را به دست گرفته است. گزینه‌های دیگر شامل حملات موشکی و پهپادی بیشتر به پایگاه‌های نظامی آمریکا در منطقه، حملات سایبری به زیرساخت‌های غیرنظامی آمریکا و حملات به زیرساخت‌های حیاتی، مانند تاسیسات نمک‌زدایی کشورهای حاشیه خلیج فارس است که با میزبانی این پایگاه‌ها مبدا حملات متجاوزانه به ایران هستند و تهران پیشتر نسبت به همکاری در این تجاوزگری‌ها هشدار داده و بر حق خود برای دفاع از حاکمیت ملی و تمامیت ارضی خود طبق بند ۵۱ منشور سازمان ملل تاکید کرده است. در ادامه این مطلب با اشاره به این‌که مقامات ایران ممکن است به جای بسنده کردن به بازدارندگی متقابل، تاکتیک‌های جدیدی را در پیش بگیردند، ادعا شده که ممکن است سناریوهایی از جمله اختلال در ارتباطات جهانی با قطع کابل‌های اینترنتی زیردریایی در تنگه هرمز و حتی اقدام به تصرف سرزمین‌های هم‌جوار، از جمله تهاجم به بحرین و کویت و تصرف پایگاه‌های آمریکایی در صورت احساس تهدید به تهاجم زمینی آمریکا به‌عنوان تدابیر دفاعی عملی شود.
همچنین ادعا شده است احتمال اجرایی شدن سناریوهای دیگری مانند هدف قرار دادن نخجوان جمهوری‌آذربایجان که در سال‌های اخیر روابط نزدیکی با رژیم صهیونیستی پیدا کرده است و احتمال حمله زمینی پیش‌دستانه به اقلیم کردستان عراق در صورتی که تهران تصور کند آمریکا از این مسیر به‌عنوان کریدوری از اراضی اشغالی به ایران استفاده خواهد کرد، وجود دارد. نشریه آمریکایی با وجود این‌که ایران همواره تاکید کرده است ماهیت برنامه هسته‌ای آن منحصرا صلح‌آمیز است و ساخت و به‌کارگیری تسلیحات اتمی جایی در دکترین دفاعی آن ندارد، مدعی است که در نهایت، اگر مقامات ایران به این نتیجه برسند که هیچ چیز دیگری واشنگتن را متوقف نمی‌کند، ممکن است ساخت بمب را «رویه‌ای مسئولانه» بدانند. فارن افرز نوشت: تشدید حملات آمریکا و اسرائیل علیه زیرساخت‌های حیاتی یا از طریق اعزام نیروی زمینی، عزم تهران را برای بالا رفتن از نردبان تنش تقویت خواهد کرد.
اگر واشنگتن به این موضوع پی ببرد، ممکن است به تحریکات جدید ایران با تلاش برای رسیدن به آتش‌بس یا وقفه در درگیری پاسخ دهد. اما در بلندمدت، این هم احتمالا کارساز نخواهد بود. جمهوری اسلامی درباره آنچه می‌خواهد-خروج تمام نیروهای آمریکایی از منطقه-شفاف است و به علاوه آماده است برای رسیدن به آن به طور نامحدود در حالت آماده‌باش جنگی باقی بماند.
حتی ممکن است بدون آن که ابتدا مورد حمله قرار بگیرد یا تهدیدی علیه آن وجود داشته باشد-زمانی که واشنگتن غافل به نظر می‌رسد، یک تهاجم بزرگ را آغاز کند. در بخش پایانی این گزارش با اشاره به این‌که شرایط جنگ میان ایران و آمریکا در ماه‌های گذشته باعث شده تا «تهران بیش از حد برای تسلیم آمریکا آماده باشد»، مطرح شد: تشدید تنش قمار پرخطری است. اگر ایران بیش از حد پیش برود، ممکن است دقیقا واکنش آمریکا را برانگیزد؛ یعنی اعزام بیشتر نیروهای آمریکایی به منطقه و تهاجم زمینی گسترده.
مقامات ایران معتقدند، می‌توانند از یک واکنش شدید جلوگیری کنند و آمریکا را در تلاطم می‌بینند، و از سویی جهان را با آرمان خود هم‌دل می‌دانند و شهروندانشان از آنها حمایت می‌کنند. به عبارت دیگر، آنها معتقدند که این فرصت آخر آنها برای شکست دادن واشنگتن است. نشریه آمریکایی فارن افرز در تحلیلی با اشاره به دفاع محکم ایران در جنگ تحمیلی سوم و توان تهران برای تطبیق با فشارهای مضاعف، نوشته که ایران نسبت به زمان پیش از آغاز جنگ قوی‌تر ظاهر شده است و عزم آن آسیب‌زا تر کردن هرچه بیشتر حضور نظامی آمریکا در منطقه تا زمانی است که واشنگتن چاره‌ای جز عقب‌نشینی نداشته باشد.
این نشریه سناریوهای احتمالی تغییر تاکتیک ایران را بررسی کرد.
