طاهری: اهدای عضو در روزهای جنگ، ایده اصلی «همه‌چیز درباره رفتن» بود
چون رفتن در این داستان معنایی فراتر از مهاجرت دارد.» طاهری با اشاره به مفاهیم مورد توجه در فیلم گفت: «ما در این اثر به جنگ، اهدای عضو و بخشش پرداخته‌ایم.
فیلم کوتاه داستانی «همه‌چیز درباره رفتن» به نویسندگی و کارگردانی صابر الله‌دادیان و تهیه‌کنندگی حسین طاهری، محصول مرکز فیلم جوان سوره است که در بخش «وطن به روایت من» چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران حضور دارد. این فیلم با الهام از یک رخداد واقعی در روزهای جنگ، موضوع اهدای عضو را در قالب روایتی داستانی به تصویر می‌کشد.
طاهری درباره انگیزه پذیرش تهیه‌کنندگی این فیلم اظهار کرد: «دو دلیل باعث شد به سمت ساخت این فیلم برویم. نخست اینکه داستان به مسئله اهدای عضو در دوران جنگ می‌پرداخت؛ اینکه اگر بیماری در این شرایط به عضو پیوندی نیاز داشته باشد، چگونه می‌توان آن را به دستش رساند.
در آن دوره، بعضی از اعضا باید از شهرهای دیگر منتقل می‌شدند و شرایط جنگی و محدودیت پروازها، انتقال آن‌ها را با مشکل مواجه می‌کرد.» او افزود: «این مسئله برای ما دغدغه‌برانگیز بود و احساس کردیم می‌تواند دستمایه یک فیلم داستانی قرار بگیرد. از سوی دیگر، ایده فیلم ظرفیت دراماتیک داشت و می‌توانست مخاطب را با موقعیتی انسانی و انتخابی دشوار روبه‌رو کند.» تغییر عنوان فیلم از «همه‌چیز درباره مهاجرت» به «همه‌چیز درباره رفتن» تهیه‌کننده «همه‌چیز درباره رفتن» درباره تغییر عنوان اولیه فیلم توضیح داد: «نسخه اولیه فیلمنامه «همه‌چیز درباره مهاجرت» نام داشت، اما پس از ساخته‌شدن فیلم، با همراهی کارگردان به این نتیجه رسیدیم که واژه مهاجرت ممکن است ذهن مخاطب را به سمت دیگری ببرد.
به همین دلیل تصمیم گرفتیم عنوان را به «همه‌چیز درباره رفتن» تغییر دهیم؛ چون رفتن در این داستان معنایی فراتر از مهاجرت دارد.» طاهری با اشاره به مفاهیم مورد توجه در فیلم گفت: «ما در این اثر به جنگ، اهدای عضو و بخشش پرداخته‌ایم. مهاجرت هم یکی از کلیدواژه‌های داستان است، اما تلاش کردیم آن را بیش از اندازه پررنگ نکنیم تا فیلم حالت نصیحت‌گونه پیدا نکند یا با پیام‌های متعدد، مخاطب را از داستان دور نکنیم.
ترجیح دادیم مخاطب از خلال موقعیت‌های داستانی با چند مفهوم اصلی مواجه شود.» الهام از یک رخداد واقعی در دوران جنگ طاهری درباره واقعیت پشت شکل‌گیری فیلم بیان کرد: «بخش مربوط به اهدای عضو از یک اتفاق واقعی الهام گرفته شده است. در دوران جنگ، تعدادی از بیمارانی که به عضو پیوندی نیاز داشتند، به دلیل محدودیت‌های پروازی نتوانستند عضو مورد نیازشان را دریافت کنند.
حتی در مقطعی، انتقال عضو از شهری به شهر دیگر با جنگنده مطرح شد، اما این راهکار هم نتوانست مشکل را برطرف کند.» او ادامه داد: «ما از این واقعیت به‌عنوان نقطه شروع استفاده کردیم و آن را در قالب یک داستان دراماتیک گسترش دادیم تا علاوه بر مسئله اهدای عضو، مخاطب با موقعیت انسانی خانواده‌ها و دشواری تصمیم‌گیری در چنین شرایطی نیز مواجه شود.» فیلم‌برداری در بیمارستان مسیح دانشوری تهیه‌کننده «همه‌چیز درباره رفتن» درباره روند تولید فیلم اظهار کرد: «با کارگردان تصمیم گرفتیم فیلم را در خود بیمارستان دکتر مسیح دانشوری و در بخش پیوند اعضا بسازیم تا فضای اثر واقعی باشد و همه‌چیز ساختگی به نظر نرسد. آماده‌سازی یک بخش بیمارستانی برای فیلم‌برداری، به‌ویژه در فضایی مانند آی‌سی‌یو و واحد فراهم‌آوری اعضای پیوندی، کار ساده‌ای نیست و رفت‌وآمد در چنین بخش‌هایی محدودیت‌های خاص خودش را دارد.» حمایت مرکز فیلم جوان سوره از تولید فیلم طاهری درباره تأثیر حمایت مرکز فیلم جوان سوره بر روند تولید گفت: «اگر قرار بود این فیلم را با هزینه شخصی و به‌صورت مستقل بسازیم، به دلایل مختلف امکان‌پذیر نبود.
از یک سو، ساخت فیلم با توجه به شرایط و نیازهای تولید هزینه‌بر بود و از سوی دیگر، برای اینکه اثر بتواند حرفش را بزند و دیده شود، باید از استانداردهای لازم برخوردار می‌بود.» او ادامه داد: «خانم پیرهادی با توجه به موضوع فیلم، یعنی اهدای عضو در دوران جنگ، از پروژه حمایت کردند. فیلمنامه نیز رفت‌وبرگشت‌هایی داشت و با همراهی مرکز فیلم جوان سوره، تغییراتی در آن ایجاد شد.
نسخه اولیه طولانی‌تر بود، اما در ادامه کوتاه‌تر شد و برخی از پیرنگ‌های داستانی نیز تقویت شدند تا در نهایت نسخه نهایی به تصویب برسد و فیلم ساخته شود.» گلایه تهیه‌کننده از غیبت فیلم در بخش مسابقه ملی طاهری درباره حضور «همه‌چیز درباره رفتن» در بخش «وطن به روایت من» چهل‌وسومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران گفت: «سال گذشته تفاهمی با انجمن اهدای عضو کشور امضا شد و از تعدادی فیلم‌ساز دعوت کردند که درباره اهدای عضو فیلم بسازند. قرار بود این فیلم‌سازان از حمایت‌هایی برخوردار شوند، اما تا جایی که ما بعداً متوجه شدیم، فیلمی از آن مجموعه درباره این موضوع ساخته نشده بود.» او افزود: «ما از انجمن اهدای عضو حمایت مالی دریافت نکردیم و زمانی هم که از این موضوع مطلع شدیم، فیلم وارد مرحله تولید شده بود.
به همین دلیل، حضور اثری با این موضوع در جشنواره می‌توانست فرصت مهمی برای مطرح‌شدن مسئله اهدای عضو باشد.» تهیه‌کننده فیلم با اشاره به انتخاب این اثر برای بخش «وطن به روایت من» اظهار کرد: «خوشحالم که چنین بخشی در جشنواره در نظر گرفته شده است؛ چراکه امکان می‌دهد فیلم‌هایی با موضوع جنگ در کنار یکدیگر دیده شوند. با این حال، از اینکه فیلم در بخش مسابقه ملی حضور ندارد، ناراحتیم.
به اعتقاد من، فیلم ظرفیت رقابت در بخش اصلی را داشت و می‌توانست در بخش‌های مختلف، از جمله بازیگری و فیلمنامه، مورد ارزیابی قرار بگیرد.» طاهری درباره اهمیت جشنواره‌ها برای فیلم‌سازان فیلم کوتاه توضیح داد: «فیلم کوتاه برخلاف فیلم بلند، فرصت چندانی برای اکران عمومی ندارد و نمایش آن در تلویزیون نیز به وجود برنامه‌های اختصاصی نیاز دارد. اکران‌های محدود فیلم کوتاه هم نمی‌توانند به‌تنهایی امکان دیده‌شدن همه آثار تولیدشده را فراهم کنند.
به همین دلیل، جشنواره برای فیلم‌سازان اهمیت زیادی دارد؛ چراکه فرصتی برای دیده‌شدن اثر و فراهم‌شدن زمینه ساخت فیلم‌های بعدی است.» او در پایان تأکید کرد: «حضور در بخش «وطن به روایت من» فرصت ارزشمندی برای نمایش فیلم است، اما امیدوار بودیم اثر در بخش مسابقه ملی نیز حضور داشته باشد تا علاوه بر نمایش، امکان رقابت برای دریافت جوایز مختلف را هم پیدا کند.»
