استقلال هر 300 دقیقه یک گل می‌خورد
دریافت تنها 3 گل در ۹۰۰ دقیقه و خلق میانگین هر 300 دقیقه یک گل خورده در حقیقت حاصل ترکیب همین عوامل است که با کیفیت فردی و هماهنگی گروهی، ثبات را به این منطقه آورده‌اند.
استقلال تا کنون آمار حیرت‌انگیزی از عملکرد دفاعی خود پدید آورده که ادامه این رویه بدون شک منجر به کسب موفقیت‌های بیشتر برای آبی‌ها خواهد شد. استقلال تا کنون آمار حیرت‌انگیزی از عملکرد دفاعی خود پدید آورده که ادامه این رویه بدون شک منجر به کسب موفقیت‌های بیشتر برای آبی‌ها خواهد شد.
استقلال طی 10 بازی که در لیگ برتر و لیگ نخبگان پشت سر گذاشته فقط 3 گل دریافت کرده است که این آمار می‌تواند مهرتأییدی باشد بر توانمندی آبی‌ها در ارائه کارهای دفاعی. دریافت 2 گل در لیگ برتر و یک گل در لیگ نخبگان آسیا، حاصل عملکرد دفاعی استقلال در این ۱۰ مسابقه است.
میانگین یک گل خورده در هر ۳۰۰ دقیقه آن هم بدون محاسبه زمان‌های تلف‌شده نیمه‌های اول و دوم از استحکام دفاعی قابل توجه آبی‌پوشان خبر می‌دهد. با این حال تقلیل چنین آماری به عملکرد صرفاً مدافعان مرکزی یا دروازه‌بان نادیده گرفتن بخش مهمی از واقعیت فنی استقلال است.
آنچه در این تیم اهمیت یافته شکل‌گیری یک مجموعه دفاعی هماهنگ از سوی همه بازیکنان است که البته 4 بازیکن در کانون آن قرار گرفته‌اند و نقش بیشتری دربه جا گذاشتن این آمار دارند. در کنار عملکرد غالباً بی‌نقص آشورماتوف، سامان فلاح و آقاسی باید به نقش حبیب فرعباسی اشاره کرد.
دروازه‌بانی که در آخرین دیدار استقلال مقابل الغرافه بار دیگر اهمیت حضور یک گلر مطمئن را یادآور شد. فرعباسی در آن دیدار در نقش ناجی ظاهر شد و با واکنش‌های خود نشان داد که می‌تواند در لحظات تعیین‌کننده پشتوانه‌ای قابل اتکا برای ساختار دفاعی تیمش باشد.
فرعباسی با اعتمادبه‌نفس از دروازه خارج می‌شود، در مواجهه با توپ‌های ارسالی و موقعیت‌های تک به تک جسارت لازم را دارد و تلاش می‌کند با جایگیری مناسب پیش از آنکه مهاجم حریف دروازه‌اش را تسخیر کند، جلوی خطر را بگیرد. خروج‌های به‌موقع، تصمیم‌گیری سریع در محوطه جریمه و آمادگی برای مقابله با موقعیت‌های تک‌به‌تک، مؤلفه‌هایی هستند که از فرعباسی یک گزینه متفاوت ساخته است.
در واقع عاملی که سبب شده فرعباسی اینچنین رسوخ‌ناپذیر جلوه کند تداوم در ترکیب استقلال است و شاید اگر این استمرار نبود امروز او همچنان همان گلر درجه دویی بود که چندان روی توانایی‌هایش حساب نمی‌شد. در به جا ماندن آمار مطلوب دفاعی استقلال باید دریافت که دکترین سهراب بختیاری‌زاده در خط دفاع استقلال قابل توجه بوده است.
سرمربی آبی‌پوشان در اغلب این مسابقات از آشورماتوف، سامان فلاح و آقاسی به‌صورت همزمان استفاده کرده است؛ تصمیمی که به جای اتکا به آرایش متداول 2 مدافع مرکزی، امکان بهره‌گیری از 3 مدافع را فراهم کرده است. این انتخاب قبل از شروع فصل غیرقابل پیش‌بینی بود.
حضور همزمان این 3 بازیکن به استقلال اجازه می‌دهد پوشش فضاهای مرکزی را با تراکم بیشتری انجام دهد و در برابر نفوذ مهاجمان گزینه‌های بیشتری برای مهار حمله داشته باشد. البته مزیت این آرایش صرفاً به تعداد مدافعان محدود نمی‌شود و هماهنگی در جابه‌جایی عنصر بسیار مهمی در ایجاد ثبات است.
در این میان نقش گودرزی و حردانی نیز اهمیت دارد. مشارکت منطقه‌ای این 2 بازیکن در اجرای وظایف دفاعی به استقلال کمک می‌کند در زمان حملات حریف، عرض زمین را بهتر پوشش دهد و از ایجاد فضا در کناره‌ها جلوگیری کند.
در نتیجه ساختار دفاعی استقلال را نباید تنها در 3 مدافع مرکزی خلاصه کرد؛ بلکه باید آن را مجموعه‌ای متحرک دانست که با مشارکت بازیکنان کناری و حمایت دروازه‌بان، شکل می‌گیرد. به طور خلاصه فرعباسی در کنار آشورماتوف، فلاح و آقاسی، به 4 ضلع مهم ساختار دفاعی استقلال تبدیل شده‌اند.
4 بازیکنی که عملکردشان در کنار یکدیگر استقلال را به یکی از سخت‌ترین سدهای دفاعی تبدیل کرده است. طی این 10 بازی، مدافعان با کاهش فضا و محدود کردن موقعیت‌های حریف، کار دروازه‌بان را نیز ساده‌تر کرده‌اند که این بسیار حائز اهمیت است.
دریافت تنها 3 گل در ۹۰۰ دقیقه و خلق میانگین هر 300 دقیقه یک گل خورده در حقیقت حاصل ترکیب همین عوامل است که با کیفیت فردی و هماهنگی گروهی، ثبات را به این منطقه آورده‌اند. البته این آمار به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت در ادامه فصل نیست و ارزیابی کامل عملکرد دفاعی به بررسی کیفیت موقعیت‌هایی که استقلال به حریفان داده نیز نیاز دارد؛ اما چنین آماری قطعاً نشانه‌ای امیدوارکننده است.
به هرحال استقلال در آستانه یازدهمین بازی خود در فصل جاری قرار دارد و تداوم گل نخوردن آبی‌ها می‌تواند نگاه‌ها را بیش از هر زمان دیگری به خط دفاع استقلال معطوف کند.