آشنایی با هیولای جدید منچستریونایتد!

کوبی ماینو همیشه بازیکنی باکلاس و چشم‌نواز بود، اما این هفته در جریان پیروزی منچستریونایتد برابر ایپسویچ تاون او با ویژگی‌هایی کاملا جدید همه را مات و مبهوت خودش کرد. ماینو در این فصل اساسا بازیکن دیگری شده است.

در نوامبر ۲۰۲۳، زمانی که اریک تن‌هاخ زیر فشار خردکننده ۹ شکست از ۱۸ بازی ابتدایی فصل در تمامی رقابت‌ها قرار داشت، تصمیم گرفت یک پسر ۱۸ ساله را در بازی خارج از خانه مقابل اورتون در خط میانی به میدان بفرستد؛ تصمیمی که در آن روز خیلی‌ها را متعجب کرد و حتی باعث شد کارشناسان شروع به ایراد گرفتن از تن‌هاخ کنند. البته ماینو قبل از آن روز هم به شدت مورد توجه باشگاه و هواداران بود، اما در فصل ۲۰۲۳/۲۴ به دلیل مصدومیت حتی یک بار هم فرصت بازی پیدا نکرده بود.

او در گودیسون پارک مستقیما در ترکیب اصلی قرار گرفت. آن مسابقه شاید بیشتر با قیچی برگردان استثنایی الخاندرو گارناچو در یادها مانده باشد، اما ماینو به خاطر نمایشی پخته به شدت تحسین شد.

روی کین کاپیتان سابق یونایتد در شبکه اسکای اسپورتس گفت: «چقدر شجاع و با دل و جرئت بود. از تماشایش لذت بردم.

به نظر می‌رسید همیشه وقتی توپ را می‌گیرد زمان کافی دارد. تصمیم‌گیری‌هایش درباره اینکه چه زمانی پاس بلند بدهد و چه زمانی کوتاه، و همچنین بازی بدون توپ او فوق‌العاده بود.

چه نمایش همه‌جانبه و کاملی.» آن نمایش یک بیانیه علنی و اعلام حضور رسمی بود. یونایتد در این تعطیلات آخر هفته دوباره به مصاف اورتون می‌رود و ماینو که حالا به یکی از ارکان اصلی تیم مایکل کریک تبدیل شده، قطعا فیکس خواهد بود.

با توجه به نمایش بی‌نقص او برابر ایپسویچ در هفته گذشته، وقتش رسیده که نگاهی به مسیر او تا به امروز بیندازیم؛ مسیری که آن‌طور که شروعش در گودیسون پارک نشان می‌داد روان پیش نرفت، اما حالا به ریل موفقیت بازگشته است. تا همین چند وقت پیش ماینو تحت هدایت روبن آموریم حتی به سختی می‌توانست فرصت ضربه زدن به توپ پیدا کند.

مربی پرتغالی در اوایل دوران ناموفق حضورش در یونایتد دیدگاهش را نسبت به ماینو روشن کرد و در ژانویه ۲۰۲۵ گفت او به عنوان یک هافبک در فاز دفاعی به شدت با چالش مواجه است. او شرایط تاکتیکی تیم را طوری چیده بود که ماینو باید برای یکی از دو پست هافبک میانی با برونو فرناندز رقابت می‌کرد.

آموریم اکراه آشکاری برای بازی دادن همزمان ماینو و برونو داشت و به همین دلیل دقایق بازی این ستاره جوان به شدت کاهش یافت؛ تا جایی که شایعات جدایی او به گوش رسید. این شایعات خشم شدید هواداران را به همراه داشت و خبرنگاران در هر نشست خبری از او درباره این می‌پرسیدند که چرا می‌خواهد طلایی مثل ماینو را از دست بدهد.

آموریم دسامبر سال گذشته گفت: «شما کوبی را دوست دارید، او برای انگلیس فیکس بازی می‌کند. اما معنایش این نیست که وقتی حس می‌کنم نباید بازی کند، او را به زمین بفرستم.

این تصمیم من است.» آموریم احتمالا کاری را انجام می‌داد که فکر می‌کرد به سود تیم است، اما گاهی به نظر می‌رسید که او عمدا سرسخت و لجوج شده است. با رفتن آموریم در ماه ژانویه، ماینو به سرعت به ترکیب تیم بازگردانده شد.

با کمک درن فلچر و سپس کریک که بلافاصله سیستم بدنام سه دفاعه را کنار گذاشتند، ماینو در نیم‌فصل دوم ۲۰۲۵/۲۶ به یکی از اولین نفرات حاضر در برگه ترکیب اصلی تبدیل شد؛ ۱۴۴۱ دقیقه حضور او در لیگ از زمان اخراج آموریم تا پایان فصل، سومین آمار بالا در میان بازیکنان غیردروازه‌بان یونایتد بود. تغییر چیدمان یونایتد نقش پررنگی در برجسته شدن نقش ماینو داشت، اما این نقش پررنگ نشان داد که پروژه تغییرات تاکتیکی آموریم و اساسا استخدام او چقدر نسنجیده بوده است.

آموریم تیمی در اختیار داشت که برای سیستمش مناسب نبود و خودداری او از انطباق با تیم کاری کرده بود که با کنار گذاشتن بازیکنانی مثل ماینو عملا دست‌های خودش را از پشت بسته بود. وقتی ماینو به ترکیب برگشت، به وضوح مشخص بود که یونایتد در زمان آموریم چه جواهری را کنار گذاشته است.

توانایی او در دریافت توپ تحت فشار و حفظ مالکیت به لطف ترکیبی از آگاهی محیطی عالی، خونسردی در زمان گرتن توپ و کیفیت فنی بالا، در ترکیب یونایتد نظیر ندارد. توانایی پاس‌کاری ماینو و کیفیت او در فضاهای بسته شاید برای عده‌ای بلافاصله به چشم نیاید چرا که او در آمارهای گل‌درشت و معمولی رتبه بالایی ندارد، اما آمارهای تحلیلی عمیق ارزش واقعی او را فاش می‌کنند.

اول اینکه دقت پاس ۸۷.۱ درصدی او تحت فشار، ماینو را در فهرست ۴۴ هافبک میانی و دفاعی که حداقل ۶۵۰ پاس تحت فشار در فصل قبل ارسال کرده بودند در رتبه دهم قرار داده است، گواهی روشن بر خونسردی او. ماینو در رساندن توپ به یک‌سوم دفاعی حریف بین ۶۱ هافبک به رتبه هشتم رسید (۷۸.۷ درصد از حداقل ۷۰ تلاش) و در رساندن توپ به یک‌سوم تهاجمی زیر فشار شدید با ۷۶.۹ درصد در رتبه ششم ایستاد.

در نهایت ۸۱ هافبک در کل لیگ برتر حداقل ۵۰ پاس رو به جلو دادند و در مجموع دقت پاس ماینو بین این 81 نفر دوازدهم شد (۷۵.۴ درصد)، اما برای پاس‌های رو به جلو در شرایط پرس شدید حریف، نرخ موفقیت ۷۱ درصدی او در رتبه پنجم کل لیگ قرار گرفت. اما در دیدار روز یکشنبه حس می‌شد که چیزی کاملا جدید به بازی او اضافه شده است؛ عنصری از قدرت فیزیکی که در گذشته شاید کمتر در او دیده می‌شد.

بعد از فرصت خولیو انسیسو در ضدحمله، ماینو بود که توپ سرگردان را درو کرد، در حالی که تنه زدن عبدالفتاوو را به شکلی کاملا مسلط از سر گذراند، با سرعت در کناره زمین پیش رفت و پاسی در طول خط فرستاد که ضدحمله یونایتد را آغاز کرد و چیزی نمانده بود به گل مارکوس رشفورد تبدیل شود. دقایقی بعد، امرسون در دایره وسط زمین از پشت به او رسید، اما مرد میانی یونایتد از نظر بدنی این مهاجم درشت‌هیکل برزیلی را مقهور خود کرد، با ماتئوس کنیا یک و دو کرد و در ادامه با استفاده هوشمندانه از بدنش برای عقب نگه داشتن ساشا لوکیچ یک ضربه آزاد گرفت.

او همچنین نقشی اساسی در شکل‌گیری صحنه پنالتی یونایتد ایفا کرد. در شرایطی که سه بازیکن ماینو را محاصره کرده بودند، او با یک فریب شانه از کنار مارسلینو نونز عبور کرد و همزمان از دو بازیکن دیگر ایپسویچ گریخت؛ پاس عمقی برنده‌ای برای کنیا فرستاد که در نهایت با سرنگونی او در محوطه جریمه به پنالتی تبدیل شد.

ماینو هرگز از نظر فیزیکی مغلوب نشد. حتی در دقیقه ۷۶، بعد از اینکه بخش عمده‌ای از بازی را اداره کرده بود، او همچنان توان بدنی لازم را داشت تا خودش را جلوی انسیسو پرتاب کند و مانع پاس دادن شود و بلافاصله پس از آن روی فتاوو که به سمت توپ سرگردان می‌رفت تکلی دقیق بزند.

همیشه خروجی بازی بدون توپ، ویژگی‌های بدنی و تحرک ماینو محل تردید منتقدان بود، اما برد ۵ بر ۲ روز یکشنبه نشان داد که این نگرانی‌ها یا بیش از حد بزرگ‌نمایی شده بودند یا اینکه او برای برطرف کردن این نقاط ضعف واقعا کار کرده است. ۱۰ بار پس گرفتن مالکیت توپ در این مسابقه بهترین رکورد شخصی او در یک بازی لیگ برتری بود و ۹ پیروزی در دوئل‌ها سومین آمار برتر دوران حرفه‌ای‌اش در لیگ به شمار می‌رود.

بدیهی است که برای اثبات هر چیزی بیش از یک بازی زمان لازم است، اما نباید فراموش کنیم که او همان بازیکنی است که یک ماه پس از تولد ۱۹ سالگی‌اش، در فینال جام حذفی برابر منچسترسیتی عنوان بهترین بازیکن زمین را به دست آورد