ایران چندمین نیروی هوایی قدرتمند جهان بر اساس ناوگان پهپادی است؟
بزرگترین نیروهای هوایی جهان بر اساس پهپادهای رزمی به گزارش سیمپل فلاینگ، رایج‌ترین رتبه‌بندی‌ها، ایالات متحده را با ۴۴۴ ناوگان پهپادی در رتبه اول قرار می‌دهد.
پهپادهای ارزانقیمت در اوکراین و ایران، هواپیماهای سرنشین‌دار بسیار گران‌تر را شکست داده و مسابقه تسلیحاتی جدیدی را آغاز کرده‌اند. این رتبه‌بندی‌ها، ارزان‌ترین پهپادها را حذف می‌کنند، بنابراین ظرفیت تولید اکنون به اندازه اندازه ناوگان اهمیت دارد.
بزرگترین نیروهای هوایی جهان بر اساس پهپادهای رزمی به گزارش سیمپل فلاینگ، رایج‌ترین رتبه‌بندی‌ها، ایالات متحده را با ۴۴۴ ناوگان پهپادی در رتبه اول قرار می‌دهد. برخی رتبه‌بندی‌ها ترکیه را حذف کرده و ایران را با ۳۲۸ ناوگان در رتبه دوم، عربستان سعودی را با ۳۰۶ ناوگان و چین را با ۱۶۰ ناوگان در رتبه‌های بعدی قرار می‌دهند.
این ارقام تخمینی هستند، نه سرشماری. کشورها به ندرت فهرست کامل موجودی خود را منتشر و پایگاه‌های داده، پهپادهای با قابلیت رزمی را به شکلی متفاوت طبقه‌بندی می‌کنند.
ناوگان‌ها هم از طریق خرید، بازنشستگی، تلفات رزمی و تحویل‌های جدید تغییر می‌کنند. RQ-4 Global Hawk آمریکا عمدتاً داده‌های اطلاعاتی، نظارتی و شناسایی (ISR) را جمع‌آوری می‌کند، بنابراین به عنوان یک پهپاد رزمی مسلح محسوب نمی‌شود.
موسسه مطالعات و تحلیل‌های دفاعی تأکید می‌کند که برای شمارش دقیق پهپادهای با قابلیت رزمی و قابل استفاده مجدد، باید میزان بار مفید و قابلیت تاکتیکی سنجیده شود. کدام پهپادها رزمی محسوب می‌شوند پلتفرم‌های متوسط ارتفاع بلند با مداومت پروازی (MALE) مانند بیرقدار ترکیه، ام‌کیو-9 ریپر و وینگ لونگ دو برای مدت طولانی در هوا می‌مانند.
آنها حسگرهای الکترواپتیکی و مادون قرمز، رادار روزنه مصنوعی و تجهیزات اطلاعات سیگنالی را حمل می‌کنند. برخی از آنها همچنین سلاح‌های هدایت‌شونده لیزری یا سایر سلاح‌های دقیق دارند که نیاز به حملات جداگانه با خدمه را از بین می‌برد.
این هواپیماها به فرماندهان پوشش مداوم مناطق وسیع را بدون به خطر انداختن خلبان می‌دهند. آنها همچنین به خدمه آموزش‌دیده، پیوندهای ارتباطی، زیرساخت‌های نگهداری و پشتیبانی نیاز دارند.
بنابراین، اندازه ناوگان یک کشور، پایداری ISR در سطح صحنه و قابلیت حمله دور از دسترس آن را نشان می‌دهد. مهمات پرسه‌زن و پهپادهای تهاجمی یک‌طرفه مهمات پرسه‌زن در حالی که به دنبال هدف می‌گردند، در یک منطقه باقی می‌مانند و سپس خود را در اثر برخورد نابود می‌کنند.
ایالات متحده با مهمات پرسه‌زن کوچک به عنوان سلاح‌های خدمه‌دار رفتار می‌کند. سامانه‌هایی مانند AeroVironment Switchblade و Anduril Bolt-M دارای یک کلاهک یکپارچه و در حال استفاده هستند.
شاهد-۱۳۶ ایران یک پهپاد تهاجمی یک‌طرفه است که برای پرواز به سمت هدف و انفجار ساخته شده است. روسیه همچنین از پهپادهای مشتق از شاهد با نام گران استفاده می‌کند.
شمارش هر مهمات سرگردان و پهپاد مصرفی، اوکراین و روسیه را در صدر این رتبه‌بندی قرار می‌دهد. پهپادهای FPV پهپادهای دید اول شخص (FPV) کوچک‌تر و ارزان‌تر از پهپادهای قابل استفاده مجدد هستند.
اپراتورها آنها را با استفاده از یک فید ویدئویی زنده برای شناسایی و حملات دقیق برد کوتاه به پرواز درمی‌آورند. اکثر آنها در یک ماموریت واحد مصرف می‌شوند.
شمارش آنها در کنار هواپیماهای با استقامت بالا مانند اضافه کردن جت‌های جنگنده یک کشور به ذخایر موشک‌های دوش‌پرتاب آن است. پهپادهای نظامی قابل استفاده مجدد بسته به اندازه، بار مفید و حسگرها تقریباً یک میلیون تا بیش از 15 میلیون دلار قیمت دارند.
یک مقام نیروی هوایی ایالات متحده شهادت داد که یک MQ-9A بسته به بسته حسگر آن می‌تواند تا 50 میلیون دلار قیمت داشته باشد. سامانه‌های پیشرفته مانند گلوبال هاوک و تریتون، هر کدام بیش از ۱۰۰ میلیون دلار قیمت دارند، البته اگر قیمت شامل تجهیزات ماموریتی، زیرساخت‌های زمینی و پشتیبانی باشد.
یک پهپاد FPV پیاده‌نظام چند هزار دلار قیمت دارد. شاهد-۱۳۶ اغلب نزدیک به ۳۵۰۰۰ دلار قیمت دارد.
CSIS از ۳۵۰۰۰ دلار به عنوان یک تخمین محافظه‌کارانه استفاده می‌کند و تخمین‌های منتشرشده از حدود ۲۰۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ دلار متغیر است. این شکاف، مشکل هزینه‌ای را برای مدافعان ایجاد می‌کند.
آمارهای CSIS، یک رهگیر پاتریوت را بالای ۳ میلیون دلار و موشک‌های NASAMS را حدود یک میلیون دلار برای هر دور هزینه می‌کنند. راهبرد فرسایشی کم‌هزینه ایران ایران در نقطه مقابل برنامه‌های CCA قرار دارد و اغلب به عنوان یک تهدید اصلی برای قدرت هوایی غرب از آن یاد می‌شود.
رویکرد آن، هواپیما را به عنوان مهمات در نظر می‌گیرد. شاهد-۱۳۶ یک پهپاد تهاجمی یک‌طرفه با بال‌های دلتا و موتور پیستونی ساده است.
این پهپاد مختصات GPS ثابت را بدون هیچ آگاهی بلادرنگ به سمت یک هدف ثابت دنبال می‌کند، دقیقاً مانند یک گلوله توپخانه هدایت‌شونده دوربرد. ایران آن را از زنجیره‌های تأمین تجاری ساخته است.
تهران بر تولید انبوه بر عملکرد تأکید دارد. با حدود ۳۵۰۰۰ دلار برای هر پهپاد، ایران می‌تواند حملات راداری را علیه پایگاه‌های ائتلاف در خاورمیانه انجام دهد.
مدافعان با رهگیرهایی که میلیون‌ها دلار هزینه دارند، پاسخ می‌دهند. این حملات، ذخایر هواپیماهای رهگیر ایالات متحده و متحدانش را به شدت کاهش داده و تنگناهای زنجیره تأمین را در تأمین مجدد آنها آشکار کرده است.
هواپیمای CCA یک هواپیمای قابل استفاده مجدد است که برای مأموریت‌های متعدد ساخته شده است، که این دو رویکرد را از نظر رشته متفاوت می‌کند.
