شناخت حضرت زهرا(س) باید به تأسی عملی از سیره ایشان بینجامد

آیت‌الله سیدمجتبی نورمفیدی در درس خارج فقه خود، با اشاره به آیات قرآن کریم که در روایات برای تبیین شأن و منزلت حضرت زهرا(س) مورد استناد قرار گرفته‌اند، اظهار کرد: آیات تطهیر، مباهله و آیه «هَلْ أَتی‌ عَلَی الْإِنْسانِ حینٌ مِنَ الدَّهْرِ» از جمله آیاتی هستند که در روایات بر حضرت فاطمه زهرا(س) تطبیق شده‌اند و بررسی آن‌ها ظرفیت گسترده‌ای برای بحث و تبیین دارد. استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم همچنین روایات مربوط به جایگاه حضرت زهرا(س) از پیامبر گرامی اسلام(ص) تا وجود مقدس امام زمان(عج) را محور مهم دیگری برای معرفی شخصیت آن حضرت دانست و تصریح کرد: چگونگی نگاه و رفتار پیامبر(ص) در تکریم دختر بزرگوارش، نشان‌دهنده جایگاه ویژه آن حضرت و معرفی ایشان به‌عنوان الگویی برای دیگران است.

حضرت زهرا(س)، اسوه امام زمان(عج) رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با اشاره به رفتار پیامبر اکرم(ص) در احترام ویژه به حضرت زهرا(س)، بوسیدن دست ایشان و تأکید بر جایگاه رضایت و غضب آن حضرت در نزد پروردگار، این ویژگی‌ها را نشانه‌ای از مقام معنوی و الهی ایشان دانست و گفت: این یعنی یک انسان تماماً الهی؛ انسانی که رضایت و غضب او مساوی با رضایت و غضب خداوند باشد، آیا ما اسوه و الگویی بهتر از او می‌خواهیم؟» وی با اشاره به معرفی حضرت زهرا(س) به‌عنوان الگو از سوی پیامبر اکرم(ص) و امام زمان(عج) افزود: این چه شخصیتی است که خاتم‌الانبیاء او را به‌عنوان اسوه برای دیگران معرفی کرده و امام زمان هم او را به‌عنوان اسوه خودش معرفی کرده است، چنین جایگاهی اقتضا می‌کند که در شناخت، معرفی و تبیین سیره آن حضرت کوتاهی نکنیم و مسئولیت خود را در این زمینه جدی بگیریم. شناخت حضرت زهرا(س)؛ مسیری همیشگی و پایان‌ناپذیر نورمفیدی در ادامه، شناخت بیشتر و تأسی عملی به حضرت زهرا(س) را دو مسئولیت اساسی در ایام فاطمیه برشمرد و با تأکید بر اینکه تلاش برای شناخت آن حضرت به گروه یا مرتبه خاصی اختصاص ندارد، اظهار کرد: عالم‌ترین علمای ما هم از معرفت‌شناسی نسبت به حضرت زهرا(س) نباید باز بمانند؛ یعنی باب تلاش برای معرفت و شناخت حضرت زهرا(س) همچنان باز است و تا روز قیامت هم باز است.

استاد درس خارج فقه و اصول حوزه علمیه قم در ادامه افزود: معرفت نسبت به حضرت زهرا(س) هیچ‌گاه به نقطه پایان نمی‌رسد و همه باید برای ارتقای شناخت خود از حضرت زهرا(س) تلاش کنند و در کنار آن، زمینه افزایش معرفت دیگران را نیز فراهم آورند. گاهی تصور می‌کنیم وظیفه ما صرفاً معرفی حضرت زهرا(س) به دیگران است و خودمان شناخت کافی از ایشان داریم؛ درحالی‌که پیش از هر چیز باید به نیاز خودمان برای شناخت بیشتر این شخصیت توجه کنیم.

ضرورت پیوند معرفت با تأسی عملی رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر در تبیین دومین مسئولیت همگان در قبال حضرت زهرا(س)، بر ضرورت تبدیل شناخت به عمل تأکید کرد و گفت: شناخت برای چیست؟ شناخت فقط برای پر کردن ذهن از معلومات تاریخی و یک سری آگاهی‌هایی که انسان فقط بخواهد با آنها فخرفروشی کند نیست؛ تأسی به حضرت زهرا(س) باید روزبه‌روز در ما تقویت شود.

وی با بیان اینکه تأسی به حضرت زهرا(س) نیز همچون شناخت ایشان مسیری گشوده برای همگان است، افزود: تأسی به معنای اسوه قرار دادن، پیروی کردن و نزدیک شدن به شخصیت آن حضرت است و هر اندازه انسان در این مسیر پیش برود، همچنان فرصت بیشتری برای نزدیک شدن به سیره ایشان خواهد داشت. نورمفیدی با اشاره به اینکه حتی امام زمان(عج) نیز حضرت زهرا(س) را الگوی خود معرفی کرده‌اند، این موضوع را نشان‌دهنده اهمیت و گستردگی مسیر الگوگیری از آن حضرت دانست و اظهار کرد: بزرگان علم و دین نیز در برابر عظمت شخصیت حضرت زهرا(س) احساس کوچکی کرده‌اند.

تأسی به حضرت زهرا(س) در عبادت، علم‌آموزی و خدمت به مردم رئیس پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر با تأکید بر اینکه وظیفه پیروی از سیره حضرت زهرا(س) تنها متوجه مردم و مخاطبان تبلیغ نیست، خاطرنشان کرد: اهل علم و تبلیغ نیز بیش از آنکه صرفاً دیگران را به تأسی دعوت کنند، باید خود در این مسیر پیشگام باشند. نورمفیدی در تبیین عرصه‌های عملی الگوگیری از حضرت زهرا(س) گفت: نباید تصور کنیم که وظیفه ما صرفاً دعوت مردم به تأسی از حضرت زهرا(س) است؛ بلکه خود ما بیش از دیگران به این تأسی نیاز داریم.

باید هر روز و در هر لحظه، در عبادت، تحصیل علم، نوع‌دوستی، خدمت به مردم، تواضع، دفاع از حق و هزینه‌کردن در راه حق، برای الگوگیری از سیره آن حضرت تلاش کنیم؛ با این همه، باز هم در این مسیر کاری نکرده‌ایم. به گزارش ایسنا و به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه مطالعات فقه معاصر در روز شنبه دوم آبان، وی در پایان، با تأکید بر پیوند میان معرفت، تبلیغ و عمل، ابراز امیدواری کرد: همگان از توفیق شناخت و معرفت بیشتر نسبت به حضرت فاطمه زهرا(س) و تأسی عمیق‌تر به سیره آن حضرت برخوردار شوند و بتوانند با ارتقای معرفت و اصلاح رفتار خود، رسالت تبلیغی خویش را نیز به‌درستی انجام دهند.