استارلینک علیه کی‌یف؛ آیا زلنسکی زیر فشار ترامپ کوتاه می‌آید؟
دونالد ترامپ می‌خواهد با افزایش فشار بر کی‌یف، زلنسکی را به پذیرش توافقی سوق دهد که در آن، اوکراین ناچار به چشم‌پوشی از بخشی از مطالبات سرزمینی و امنیتی خود شود.
گزارش‌ها درباره محدودیت احتمالی خدمات استارلینک برای اوکراین، آسیب‌پذیری کی‌یف در برابر وابستگی به فناوری‌های آمریکایی را برجسته کرده است. هم‌زمانی این مسئله با اختلاف دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی بر سر پایان جنگ، نگرانی‌ها درباره استفاده احتمالی واشنگتن از اهرم‌های فناوری و نظامی برای تغییر محاسبات اوکراین را افزایش داده است؛ هرچند نقش مستقیم دولت آمریکا در این محدودیت‌ها هنوز تأیید نشده است.
فرارو- جنگ اوکراین حالا به جایی رسیده است که سرنوشت بخشی از عملیات نظامی، فقط به تعداد موشک‌ها و تجهیزات در اختیار دو طرف بستگی ندارد؛ دسترسی به اینترنت ماهواره‌ای و تصمیم شرکت‌هایی که این خدمات را ارائه می‌کنند نیز می‌تواند معادلات میدان را تغییر دهد. گزارش‌ها درباره محدودیت احتمالی خدمات استارلینک برای اوکراین، بار دیگر مسئله وابستگی نظامی کی‌یف به فناوری‌های آمریکایی را به صدر بحث‌ها آورده است؛ آن هم در شرایطی که روابط دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی بر سر چگونگی پایان جنگ همچنان پرتنش است.
در این میان، پرسش فقط این نیست که آیا محدودیت‌های ارتباطی توان دفاعی اوکراین را کاهش داده‌اند. مسئله مهم‌تر آن است که آیا واشنگتن می‌تواند از وابستگی کی‌یف به تجهیزات و خدمات آمریکایی برای تغییر محاسبات سیاسی این کشور استفاده کند.
پاسخ قطعی هنوز روشن نیست، اما هم‌زمانی این گزارش‌ها با فشارهای ترامپ برای پایان‌دادن به جنگ، حساسیت موضوع را دوچندان کرده است. استارلینک؛ نقطه آسیب‌پذیر اوکراین در جریان جنگ، اینترنت ماهواره‌ای استارلینک به یکی از ابزارهای مهم ارتباطی اوکراین تبدیل شده است.
در شرایطی که زیرساخت‌های زمینی بارها هدف حملات قرار گرفته‌اند، ارتباط ماهواره‌ای امکان برقراری ارتباط در مناطق آسیب‌دیده و هماهنگی میان نیروها را فراهم می‌کند. به همین دلیل، هرگونه اختلال در این خدمات می‌تواند پیامدهایی فراتر از یک مشکل فنی داشته باشد.
یکی از مشاوران فناوری رئیس‌جمهور اوکراین مدعی شده است که محدودیت‌های اعمال‌شده بر پایانه‌های استارلینک، توانایی این کشور را برای مقابله با پهپادهای روسی مجهز به موتور جت کاهش داده است. این اظهارات پس از حملات گسترده روسیه به شهرهای اوکراین مطرح شد؛ حملاتی که بنا بر گزارش‌های منتشرشده، زیرساخت‌های انرژی و بخش‌هایی از کی‌یف را هدف قرار دادند و به کشته‌شدن شماری از غیرنظامیان انجامیدند.
بااین‌حال، شرکت استارلینک و طرف آمریکایی، بنا بر گزارش مطرح‌شده در برنامه، این ادعا را تأیید نکرده‌اند. ازاین‌رو، هنوز نمی‌توان با قطعیت گفت که محدودیت مورد اشاره با تصمیم مستقیم دولت آمریکا اعمال شده یا چه اندازه بر توان دفاعی اوکراین تأثیر گذاشته است.
اما همین مناقشه، یک واقعیت مهم را آشکار می‌کند: وابستگی به فناوری خارجی می‌تواند در شرایط جنگی به نقطه‌ضعف تبدیل شود. وقتی بخشی از ارتباطات حیاتی یک ارتش از طریق شرکتی خصوصی تأمین می‌شود، ادامه دسترسی به این خدمات دیگر صرفاً مسئله‌ای فنی یا تجاری نیست؛ تصمیم‌های مربوط به آن ممکن است پیامدهای مستقیم نظامی و سیاسی داشته باشند.
اختلاف ترامپ و زلنسکی بر سر پایان جنگ ماجرای استارلینک را نمی‌توان جدا از اختلاف‌های واشنگتن و کی‌یف بر سر آینده جنگ بررسی کرد. ترامپ از ابتدای بازگشت به قدرت بر ضرورت پایان‌دادن به جنگ تأکید کرده، اما میان خواسته‌های او برای دستیابی به توافق و موضع زلنسکی درباره شرایط پایان درگیری فاصله وجود دارد.
دونالد ترامپ می‌خواهد با افزایش فشار بر کی‌یف، زلنسکی را به پذیرش توافقی سوق دهد که در آن، اوکراین ناچار به چشم‌پوشی از بخشی از مطالبات سرزمینی و امنیتی خود شود. در چنین شرایطی، کاهش حمایت نظامی یا محدودشدن دسترسی به خدمات ارتباطی می‌تواند قدرت چانه‌زنی دولت اوکراین را تحت تأثیر قرار دهد.
بااین‌حال، این ادعا که واشنگتن در پی برکناری زلنسکی است، هنوز از حد یک برداشت سیاسی فراتر نرفته است. انتقادهای ترامپ از رئیس‌جمهور اوکراین یا اختلاف بر سر انتخابات، به‌تنهایی اثبات نمی‌کند که دولت آمریکا برنامه مشخصی برای تغییر قدرت در کی‌یف دارد.
آنچه روشن‌تر به نظر می‌رسد، تلاش واشنگتن برای تغییر محاسبات اوکراین درباره ادامه جنگ است. اگر کی‌یف به این نتیجه برسد که حمایت آمریکا دیگر مانند گذشته تضمین‌شده نیست، هزینه ادامه عملیات نظامی برایش افزایش خواهد یافت.
در مقابل، پذیرش توافقی که تضمین‌های امنیتی کافی نداشته باشد نیز می‌تواند اوکراین را در معرض تهدیدهای آینده قرار دهد. اروپا؛ حمایت بیشتر، مسئولیت سنگین‌تر کاهش احتمالی نقش آمریکا، اروپا را با پرسشی دشوار روبه‌رو می‌کند: آیا کشورهای اروپایی می‌توانند جای خالی واشنگتن را در حمایت از اوکراین پر کنند؟
مسئله تنها افزایش بودجه نظامی نیست. اوکراین برای ادامه جنگ به مجموعه‌ای از امکانات نیاز دارد؛ از مهمات و سامانه‌های دفاع هوایی گرفته تا اطلاعات نظامی و ارتباطات ماهواره‌ای.
تأمین برخی از این نیازها در توان کشورهای اروپایی است، اما جایگزینی کامل ظرفیت‌های آمریکا، به‌خصوص در حوزه اطلاعات و فناوری‌های پیشرفته، کار ساده‌ای نیست. لهستان در این میان یکی از کشورهایی است که در تأمین هزینه خدمات استارلینک برای اوکراین نقش داشته است.
این مشارکت نشان می‌دهد که برخی دولت‌های اروپایی تلاش می‌کنند بخشی از مسئولیت پشتیبانی از کی‌یف را بر عهده بگیرند. بااین‌حال، اختلاف بر سر هزینه‌های دفاعی و نبود توافق کامل درباره چگونگی ادامه جنگ، همچنان مانع شکل‌گیری سیاستی کاملاً یکپارچه در اروپا است.
اگر واشنگتن از میزان حمایت خود بکاهد، کشورهای اروپایی ناچار خواهند شد میان افزایش هزینه‌های دفاعی، ادامه کمک به اوکراین و مدیریت مشکلات داخلی خود توازن برقرار کنند. چنین وضعیتی می‌تواند هم بر توان نظامی کی‌یف و هم بر انسجام سیاسی اروپا اثر بگذارد.
شرکت‌های فناوری؛ بازیگران تازه جنگ اهمیت پرونده استارلینک به اوکراین محدود نمی‌شود. در جنگ‌های امروز، شرکت‌های فناوری به‌واسطه کنترل زیرساخت‌های ارتباطی و دیجیتال، نقشی پیدا کرده‌اند که پیش‌تر عمدتاً در اختیار دولت‌ها و ارتش‌ها بود.
تصمیم یک شرکت درباره دسترسی به خدمات ماهواره‌ای، در شرایط عادی ممکن است موضوعی تجاری به نظر برسد؛ اما در میدان جنگ، همین تصمیم می‌تواند بر ارتباط میان نیروها، انتقال اطلاعات و اجرای عملیات تأثیر بگذارد. به این ترتیب، قدرت نظامی کشورها تا اندازه‌ای به زیرساخت‌هایی وابسته شده است که کنترل کامل آنها را در اختیار ندارند.
البته نباید هر تصمیم فنی یا تجاری را مستقیماً به سیاست دولت آمریکا نسبت داد. برای مشخص‌شدن نقش واشنگتن در محدودیت‌های احتمالی استارلینک، باید معلوم شود این اقدامات بر اساس چه قراردادی انجام شده‌اند، چه نهادی درباره آنها تصمیم گرفته و آیا دستور رسمی دولتی در میان بوده است یا خیر.
بااین‌حال، مسئله اصلی همچنان پابرجاست: وابستگی بیش از اندازه به یک ارائه‌دهنده خارجی، می‌تواند در زمان اختلاف سیاسی به ابزاری برای فشار تبدیل شود؛ حتی اگر هدف اولیه از ایجاد آن زیرساخت، صرفاً تأمین ارتباطات بوده باشد. مسکو چه چیزی به دست می‌آورد؟
برای روسیه، هرگونه کاهش حمایت آمریکا از اوکراین می‌تواند فرصتی برای تقویت موقعیت نظامی و سیاسی مسکو باشد. اگر دسترسی کی‌یف به تجهیزات، اطلاعات یا خدمات ارتباطی محدود شود، توان اوکراین برای مقابله با حملات روسیه ممکن است تحت فشار قرار گیرد.
بااین‌حال، چنین تغییری به‌تنهایی به معنای پیروزی روسیه یا پایان جنگ بر اساس شروط کرملین نیست. از سوی دیگر، تلاش ترامپ برای دستیابی به توافق نیز با موانع جدی روبه‌روست.
توافقی که از نگاه واشنگتن راهی برای پایان‌دادن به جنگ باشد، ممکن است از سوی کی‌یف به‌عنوان عقب‌نشینی از منافع سرزمینی و امنیتی تلقی شود. در چنین وضعیتی، فشار بیشتر بر اوکراین لزوماً به توافقی پایدار منجر نخواهد شد.
پرونده استارلینک در نهایت نشان می‌دهد که میدان جنگ اوکراین دیگر فقط در خطوط تماس نظامی خلاصه نمی‌شود. فناوری، روابط اقتصادی و تصمیم‌های شرکت‌های خصوصی نیز بخشی از معادله قدرت شده‌اند.
هنوز مشخص نیست که گزارش‌های مربوط به محدودیت این خدمات تا چه اندازه به تصمیم‌های سیاسی واشنگتن مرتبط است، اما یک نکته روشن است: هرچه وابستگی نظامی اوکراین به زیرساخت‌های خارجی بیشتر باشد، آینده جنگ بیش از گذشته به تصمیم‌هایی گره خواهد خورد که در خارج از میدان نبرد گرفته می‌شوند.