نبرد بر سر کنگره؛ ترامپ و جمهوری‌خواهان در برابر آزمون تورم و جنگ علیه ایران
در حالی که جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در کنگره تلاش می‌کنند، دموکرات‌ها می‌کوشند نارضایتی اقتصادی و مخالفت با جنگ را به عاملی برای تغییر ترکیب مجلس نمایندگان و سنا تبدیل کنند.
در حالی که جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود در کنگره تلاش می‌کنند، دموکرات‌ها می‌کوشند نارضایتی اقتصادی و مخالفت با جنگ را به عاملی برای تغییر ترکیب مجلس نمایندگان و سنا تبدیل کنند. نظرسنجی‌های منتشرشده در هفته‌های اخیر نشان می‌دهد اقتصاد و هزینه زندگی در صدر دغدغه‌های رای‌دهندگان قرار دارند و جنگ با ایران نیز برای بخش بزرگی از آنان به مساله‌ای مهم در تصمیم انتخاباتی تبدیل شده است.
انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره و اهمیت آن انتخابات میان‌دوره‌ای در میانه دوره چهارساله ریاست‌جمهوری آمریکا و در سه شنبه پس از اولین دوشنبه ماه نوامبر برگزار می‌شود. در انتخابات میان‌دوره‌ای امسال، تمام ۴۳۵ کرسی مجلس نمایندگان و ۳۵ کرسی از مجموع ۱۰۰ کرسی سنا در معرض رقابت قرار دارد.
از کرسی‌های سنا، ۳۳ کرسی مربوط به دوره عادی انتخابات و دو کرسی مربوط به انتخابات ویژه در فلوریدا و اوهایو است. کنگره آمریکا متشکل از دو مجلس است که انتخابات مجلس نمایندگان در حوزه‌های انتخابیه‌ای برگزار می‌شود که بر اساس جمعیت، میان ایالت‌ها تقسیم شده‌اند و دوره نمایندگی اعضای آن دو سال است.
سناتورها در دوره‌های ۶ ساله انتخاب می‌شوند و به همین دلیل، فقط بخشی از کرسی‌های سنا در هر انتخابات به رای گذاشته می‌شود. هم‌زمان با انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره در سوم نوامبر ۲۰۲۶، انتخابات فرمانداری‌ها نیز در ۳۶ ایالت آمریکا برگزار می‌شود؛ رقابت‌هایی که در ۱۸ ایالت، فرمانداری‌های تحت کنترل دموکرات‌ها و در ۱۸ ایالت دیگر، فرمانداری‌های جمهوری‌خواهان را در معرض رأی مردم قرار می‌دهد.
این انتخابات، در کنار رقابت‌های کنگره و مجالس قانون‌گذاری ایالتی، می‌تواند بر توازن قدرت دو حزب در سطوح فدرال و ایالتی تأثیر بگذارد. اهمیت انتخابات امسال در آن است که جمهوری‌خواهان کنترل کاخ سفید و هر دو مجلس کنگره را در اختیار دارند.
از دست دادن اکثریت در مجلس نمایندگان یا سنا می‌تواند توانایی دولت ترامپ برای تصویب قوانین، پیشبرد برنامه‌های بودجه‌ای و اجرای برخی اولویت‌های سیاسی را محدود کند. در مقابل، حفظ اکثریت به جمهوری‌خواهان امکان می‌دهد از همراهی کنگره با برنامه‌های رئیس‌جمهور دفاع کنند.
به همین دلیل، عملکرد ترامپ به یکی از موضوعات اصلی رقابت تبدیل شده است. شبکه سی‌بی‌اس نیوز در تحلیلی می‌گوید که هر دو حزب، انتخابات را تا حد زیادی به ارزیابی عملکرد ترامپ گره زده‌اند؛ موضوعی که در کنار تورم و درگیری های خارجی و جنگ، فضای رقابت را شکل می‌دهد.
وضعیت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها؛ رقابت بر سر اکثریت جمهوری‌خواهان برای حفظ اکثریت خود با رقابتی حساس در مجلس نمایندگان روبه‌رو هستند. در ترکیب اعلام‌شده این مجلس، جمهوری‌خواهان ۲۱۸ کرسی، دموکرات‌ها ۲۱۴ کرسی و یک نماینده مستقل همسو با جمهوری‌خواهان دارند؛ دو کرسی نیز خالی است.
با توجه به این ترکیب، تغییر تعداد محدودی از کرسی‌ها می‌تواند موازنه را جابه‌جا کند. در سنا، شرایط متفاوت است.
در آغاز چرخه انتخاباتی، جمهوری‌خواهان با ۵۳ کرسی در برابر ۴۷ کرسی دموکرات‌ها و مستقل‌های همسو با آنان، اکثریت را در اختیار داشتند. از آنجا که همه کرسی‌های سنا هم‌زمان به رای گذاشته نمی‌شوند، تغییر کنترل این مجلس به نتیجه مجموعه‌ای از رقابت‌های ایالتی بستگی دارد.
بنابراین، برتری یک حزب در نظرسنجی مجلس نمایندگان به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که همان حزب در سنا نیز اکثریت را به دست خواهد آورد. آسوشیتدپرس در گزارش ۱۷ اکتبر خود نوشت که مایک جانسون، رئیس جمهوری‌خواه مجلس نمایندگان، همچنان نسبت به حفظ اکثریت حزبش ابراز اطمینان می‌کند.
او بر منابع مالی کارزار جمهوری‌خواهان و تلاش برای بسیج رای‌دهندگان تاکید کرده است. در مقابل، دموکرات‌ها امیدوارند نارضایتی از هزینه زندگی و جنگ، رای‌دهندگان بیشتری را به مشارکت ترغیب کند.
با این حال، نتیجه انتخابات فقط به فضای سیاسی ملی وابسته نیست. میزان مشارکت، ویژگی‌های هر حوزه انتخابیه، محبوبیت نامزدها و آرای رای‌دهندگان مستقل می‌تواند تعیین‌کننده باشد.
از این رو، برای ارزیابی احتمال تغییر اکثریت، بررسی رقابت‌های نزدیک در ایالت‌ها و حوزه‌های انتخابیه اهمیت بیشتری از اتکا به یک نظرسنجی ملی دارد. آخرین نظرسنجی‌ها چه می‌گویند؟
نظرسنجی‌های اکتبر تصویری از نارضایتی گسترده نسبت به وضعیت اقتصادی و عملکرد دولت ترامپ ارائه می‌کنند، هرچند این نارضایتی لزوماً به معنای حمایت یکپارچه از دموکرات‌ها نیست. بر اساس نظرسنجی مشترک آسوشیتدپرس و مرکز پژوهش امور عمومی نورک که نتایج آن ۱۵ اکتبر منتشر شد، ۸۵ درصد رای‌دهندگان اقتصاد را از مسائل بسیار مهم در تصمیم انتخاباتی خود دانسته‌اند و ۸۴ درصد نیز هزینه زندگی را در همین دسته قرار داده‌اند.
همچنین ۶۹ درصد مراقبت های درمانی و بهداشتی و ۶۴ درصد جنگ ایران را از موضوعات مهم انتخابات عنوان کرده‌اند. در همین نظرسنجی، ۷۴ درصد از عملکرد ترامپ در حوزه اقتصاد و ۷۹ درصد از عملکرد او در زمینه هزینه زندگی ابراز نارضایتی کرده‌اند.
نتایج این نظرسنجی نشان می‌دهد نارضایتی اقتصادی محدود به یک حزب نیست و هزینه زندگی برای رای‌دهندگان جمهوری‌خواه و دموکرات اهمیت دارد؛ هرچند ارزیابی آنها از مسئولیت دولت و راه‌حل‌های پیشنهادی متفاوت است. نظرسنجی سی‌بی‌اس نیوز و یوگاو در چهارم اکتبر نیز از برتری دموکرات‌ها در ترجیح حزبی برای مجلس نمایندگان حکایت داشت.
بر اساس مدل انتخاباتی این رسانه، دموکرات‌ها در آن مقطع از امکان دستیابی به اکثریتی شکننده برخوردار بودند؛ با این حال، خود سی‌بی‌اس تاکید کرد که نتیجه نهایی به توزیع آرا در حوزه‌های انتخابیه و میزان مشارکت بستگی دارد. در نظرسنجی مشترک رویترز و ایپسوس نیز که ۹ اکتبر منتشر شد، ۷۸ درصد آمریکایی‌ها سیاست‌های ترامپ را در افزایش قیمت‌هایی که سریع‌تر از درآمد آنها رشد می‌کنند، مقصر دانسته‌اند.
حتی در میان جمهوری‌خواهان حامی ترامپ نیز بخشی از پاسخ‌دهندگان گفته‌اند هزینه‌ها سریع‌تر از دستمزدهایشان افزایش یافته است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که نارضایتی اقتصادی فقط به مخالفان سنتی رئیس‌جمهور محدود نیست.
در عین حال، این داده‌ها را نباید معادل پیش‌بینی قطعی نتیجه انتخابات دانست. نظرسنجی‌های ملی نگرش رای‌دهندگان را می‌سنجند، اما برای تعیین اکثریت کنگره باید نتایج رقابت‌های جداگانه در حوزه‌های انتخابیه و ایالت‌ها را بررسی کرد.
تورم و افزایش قیمت‌ها؛ مساله‌ای که به رقابت انتخاباتی راه یافته است اقتصاد آمریکا در آستانه انتخابات با فشار ناشی از افزایش قیمت‌ها روبه‌روست؛ وضعیتی که ارزیابی رای دهندگان از عملکرد دولت را تحت تاثیر قرار داده است. برای بسیاری از خانوارها، وضعیت اقتصادی نه صرفا با شاخص‌های کلان، بلکه با هزینه خرید مواد غذایی، قیمت بنزین، اجاره مسکن، هزینه درمان و توانایی پرداخت قبوض سنجیده می‌شود.
بر اساس جدیدترین گزارش وزارت کار آمریکا در۱۴ اکتبر، شاخص قیمت مصرف‌کننده آمریکا در سپتامبر ۲۰۲۶ نسبت به ماه قبل ۰٫۶ درصد و در مقایسه با مدت مشابه سال قبل ۳٫۷ درصد افزایش یافت. قیمت بنزین در همان ماه ۹٫۱ درصد بالا رفت و بیش از نیمی از افزایش ماهانه شاخص کل را توضیح داد.
شاخص پایه قیمت مصرف‌کننده، که غذا و انرژی را کنار می‌گذارد، نیز در مقیاس سالانه ۲٫۶ درصد افزایش داشت. این ارقام نشان می‌دهد فشار تورمی فقط به سوخت محدود نمانده است؛ هزینه مسکن و برخی خدمات نیز افزایش یافته‌اند.
با این حال، سهم انرژی در افزایش ماهانه شاخص قیمت اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا تغییر قیمت بنزین برای مصرف‌کنندگان به‌سرعت قابل مشاهده است و می‌تواند بر هزینه حمل‌ونقل و انتظارات تورمی اثر بگذارد. برای جمهوری‌خواهان، مساله سیاسی این است که ترامپ در انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۴ وعده داده بود هزینه‌ها را کاهش دهد و وضعیت اقتصادی خانوارها را بهبود بخشد.
استمرار نگرانی‌ها درباره قیمت‌ها می‌تواند فاصله میان وعده‌های انتخاباتی و تجربه روزمره بخشی از رای‌دهندگان را برجسته کند. دموکرات‌ها نیز تلاش دارند این فاصله را به موضوعی محوری در رقابت‌های کنگره تبدیل کنند.
در مقابل، جمهوری‌خواهان بر موضوعاتی مانند مالیات، مهاجرت و امنیت تاکید می‌کنند و می‌کوشند مسئولیت بخشی از مشکلات اقتصادی را متوجه سیاست‌های گذشته یا عوامل خارج از کنترل دولت بدانند. بنابراین، رقابت اقتصادی دو حزب فقط بر سر تشخیص دلیل گرانی نیست، بلکه درباره این پرسش است که کدام حزب می‌تواند اعتماد رای‌دهندگان را برای مدیریت هزینه زندگی جلب کند.» جنگ آمریکا علیه ایران؛ چگونه به موضوع انتخاباتی تبدیل شد؟
جنگ فرسایشی و بی دلیل آمریکا علیه ایران، در پی پیامدهای اقتصادی آن، به موضوعی مهم در سیاست داخلی آمریکا درباره هزینه زندگی و اولویت‌های دولت تبدیل شده است. افزایش قیمت انرژی یکی از مسیرهای اصلی انتقال پیامدهای جنگ به زندگی روزمره آمریکایی‌هاست؛ مسیری که می‌تواند هزینه رفت‌وآمد، حمل کالا و فعالیت شرکت‌ها را افزایش دهد.
آسوشیتدپرس در گزارشی که ۱۷ اکتبر منتشر کرد، نوشت دموکرات‌ها و گروه‌های سیاسی همسو با آنها از رای‌های اعضای کنگره درباره جنگ با ایران برای حمله تبلیغاتی به نامزدهای جمهوری‌خواه استفاده می‌کنند. این تبلیغات، جنگ را به افزایش هزینه‌هایی مانند بنزین، مواد غذایی و دارو پیوند می‌دهد.
بر اساس گزارش دیگری از آسوشیتدپرس، از زمان آغاز جنگ، قیمت بنزین حدود ۴۵ درصد و گازوئیل حدود ۶۸ درصد افزایش یافته است. این خبرگزاری، هزینه اقتصادی جنگ را برای خانوار متوسط آمریکایی در مجموع حدود ۲ هزار دلار برآورد کرده که نزدیک به هزار و ۱۰۰ دلار آن به افزایش هزینه انرژی مربوط می‌شود.
این ارقام برآورد رسانه‌ای از پیامدهای اقتصادی جنگ علیه ایران هستند و میزان واقعی هزینه برای خانوارها، با توجه به محل زندگی، میزان مصرف سوخت و الگوی مخارج، متفاوت است. افزایش قیمت سوخت علاوه بر هزینه مستقیم رانندگان، بر حمل‌ونقل کالا نیز اثر می‌گذارد.
شرکت‌های حمل‌ونقل، تولیدکنندگان و فروشندگان ممکن است با افزایش هزینه‌های عملیاتی روبه‌رو شوند و در صورت تداوم فشار، بخشی از آن را به مصرف‌کنندگان منتقل کنند. با این حال، انتقال هزینه‌ها به قیمت نهایی معمولا یکسان و فوری نیست و به شرایط بازار و توان شرکت‌ها برای جذب افزایش هزینه بستگی دارد.
در عرصه سیاسی، دموکرات‌ها تلاش می‌کنند این پیام را منتقل کنند که جنگ علیه ایران، علاوه بر هزینه‌های نظامی، هزینه‌های اقتصادی ملموسی برای خانوارها ایجاد کرده است. آنها از رای نمایندگان درباره اختیارات جنگی رئیس‌جمهور نیز برای مشخص‌کردن موضع نامزدهای جمهوری‌خواه استفاده می‌کنند.
بر اساس گزارش آسوشیتدپرس، مجلس سنا ۱۴ بار و مجلس نمایندگان ۶ بار درباره تلاش‌ها برای محدودکردن اقدامات نظامی ترامپ رای‌گیری کرده‌اند. این رای‌گیری‌ها به کارزارهای انتخاباتی امکان داده است موضع نمایندگان را درباره جنگ به موضوعی قابل طرح در برابر رای‌دهندگان تبدیل کنند.
جمهوری‌خواهان در مقابل، با وضعیتی پیچیده مواجه هستند. حمایت از سیاست های ترامپ می‌تواند آنان را در معرض پرسش درباره هزینه و مدت جنگ قرار دهد؛ اما فاصله‌گرفتن از موضع ترامپ نیز ممکن است برای نامزدهایی که به حمایت پایگاه وفادار به او وابسته‌اند، هزینه سیاسی داشته باشد.
در عین حال، همه رای‌دهندگان مخالف جنگ الزاما به دموکرات‌ها رای نمی‌دهند و برخی از آنها ممکن است همچنان در موضوعاتی مانند مهاجرت، مالیات یا امنیت با جمهوری‌خواهان همسو باشند. بنابراین، پیامدهای انتخاباتی جنگ را باید در پیوند آن با اقتصاد و ارزیابی کلی از عملکرد دولت بررسی کرد.
اگر رای‌دهندگان افزایش هزینه‌های زندگی را با ادامه جنگ مرتبط بدانند، نارضایتی از سیاست خارجی می‌تواند به عاملی در تصمیم آنها درباره ترکیب کنگره تبدیل شود؛ اما این ارتباط به‌تنهایی نتیجه انتخابات را تعیین نمی‌کند. رای‌گیری زودهنگام و رقابت در حوزه‌های حساس رأی‌گیری زودهنگام به رای‌دهندگان اجازه می‌دهد پیش از روز اصلی انتخابات، رای خود را ثبت کنند.
زمان آغاز و شیوه اجرای آن در ایالت‌های مختلف یکسان نیست و برخی ایالت‌ها رای‌گیری حضوری زودهنگام دارند، در حالی که رأی‌گیری پستی نیز بر اساس مقررات ایالتی انجام می‌شود. خبرگزاری رویترز در گزارش ششم اکتبر خود از آغاز رای‌گیری زودهنگام در اوهایو خبر داد؛ ایالتی که رقابت برای یک کرسی سنا و دو کرسی مجلس نمایندگان در آن از اهمیت برخوردار است.
گزارش رویترز، نارضایتی از افزایش قیمت‌ها را یکی از موضوعات اصلی گفت‌وگو با رای‌دهندگان در آغاز رای‌گیری توصیف کرد. با وجود اهمیت این مرحله، میزان رای‌گیری زودهنگام به‌تنهایی مشخص نمی‌کند کدام حزب برنده خواهد شد.
برای ارزیابی آثار آن باید دانست چه گروه‌هایی در انتخابات زودهنگام شرکت کرده‌اند، میزان مشارکت آنان در مقایسه با دوره‌های قبلی چگونه است و آیا الگوی مشارکت نهایی با نظرسنجی‌ها همخوانی دارد یا خیر. در رقابت مجلس نمایندگان، حوزه‌هایی که در انتخابات گذشته با فاصله اندکی تعیین تکلیف شدند، می‌توانند در تغییر اکثریت نقش داشته باشند.
در سنا نیز رقابت‌هایی در ایالت‌هایی مانند آلاسکا و مین توجه رسانه‌ها را جلب کرده‌اند. حتی در ایالت‌هایی که سابقه حمایت از جمهوری‌خواهان دارند، هزینه انرژی و سیاست خارجی می‌تواند در بحث‌های انتخاباتی مطرح شود؛ هرچند نتیجه نهایی به مجموعه عوامل محلی و ملی بستگی خواهد داشت.
انتخاباتی فراتر از رقابت بر سر کرسی‌ها در مجموع، انتخابات میان‌دوره‌ای سوم نوامبر(۱۲ آبان) در شرایطی برگزار می‌شود که اقتصاد و هزینه زندگی در صدر دغدغه‌های رای‌دهندگان قرار دارند و جنگ ایران نیز به یکی از موضوعات مهم مناقشه سیاسی تبدیل شده است. برای جمهوری‌خواهان، چالش اصلی دفاع از عملکرد دولتی است که هم‌زمان با افزایش هزینه‌ها و انتقادها از جنگ روبه‌روست.
برای دموکرات‌ها نیز مساله این است که آیا می‌توانند نارضایتی موجود را به مشارکت انتخاباتی و پیروزی در حوزه‌های رقابتی تبدیل کنند. در مجلس نمایندگان، تغییر تعداد محدودی از کرسی‌ها می‌تواند اکثریت را تغییر کند؛ در سنا، نتیجه به مجموعه‌ای از رقابت‌های ایالتی وابسته است و نمی‌توان آن را صرفا از روی نظرسنجی‌های سراسری پیش‌بینی کرد.
در نهایت، این انتخابات فرصتی برای سنجش ارزیابی رای‌دهندگان از عملکرد دولت ترامپ در حوزه اقتصاد و سیاست خارجی است. پیامدهای اقتصادی جنگ، به‌ویژه افزایش قیمت انرژی، یکی از عواملی است که می‌تواند بر این ارزیابی اثر بگذارد؛ اما نتیجه نهایی به ترکیبی از دغدغه‌های اقتصادی، مواضع سیاسی، ویژگی‌های حوزه‌های انتخابیه و میزان مشارکت رای‌دهندگان بستگی خواهد داشت.
