استاندار: توسعه صنایع تبدیلی اولویت آذربایجانغربی برای رونق تولید است

توسعه صنایع تبدیلی نه تنها این سرمایههای ملی را حفظ میکند، بلکه بسترساز اشتغالزایی پایدار و توسعه صادرات غیرنفتی است.
رضا رحمانی روز شنبه در آیین افتتاح دو واحد گلخانهای و تولید پوره سیب و رب گوجهفرنگی در ارومیه، افزود: راهاندازی این واحدها متناسب با مزیتهای کشاورزی منطقه است و مسیر را برای بهرهوری بهتر از محصولات تولیدی هموار میکند. وی با بیان اینکه برای رساندن محصول کشاورز به بازار مصرف، وجود صنایع تبدیلی و زیرساختهای مناسب الزامی است، اضافه کرد: در راستای توسعه بازارهای هدف، رایزنیهای موثری با برخی کشورها از جمله عراق برای اخذ مجوز واردات سیب استان انجام شده است. استاندار آذربایجانغربی ادامه داد: همچنین در دیدار با هیاتهای تجاری از کشورهای ویتنام، عمان و سایر کشورهای آسیای شرقی، مذاکرات مثبتی پیرامون صادرات سیب صورت گرفته که نشاندهنده ظرفیت بالای استان در این حوزه است.
رحمانی با اشاره به برنامهریزیهای صورت گرفته برای تقویت این حوزه، افزود: گسترش واحدهای صنعتی، برندسازی و بستهبندی استاندارد از جمله اولویتهای ماست که باید بهطور جدی برای ایجاد ارزشافزوده بیشتر دنبال شود. وی با اشاره به برخی موانع موجود در مسیر توسعه صنعتی استان، خاطرنشان کرد: اگرچه در برخی موارد با عدم همکاری بانکها در تأمین مالی مواجه هستیم، اما پیگیریهای لازم برای رفع این مشکلات و حمایت از تولیدکنندگان در دستور کار مدیریت استان قرار دارد. آذربایجانغربی با دارا بودن رتبه نخست تولید سیب درختی و رتبه دوم تولید رب در کشور، از قطبهای مهم کشاورزی ایران محسوب میشود و ایجاد و تقویت صنایع تبدیلی و تکمیلی در کنار این تولیدات، نقش اساسی در حفظ جایگاه اقتصادی استان دارد.
محمدرضا اصغری شنبه شب در آیین افتتاح فاز اول بزرگترین واحد تولید انواع پوره و رب گوجهفرنگی در ارومیه، با قدردانی از نگاه ویژه استاندار آذربایجان غربی به توسعه زیرساخت های اقتصادی گفت: توجه به «زنجیرههای ارزش» و ایجاد ارزشافزوده، راهبرد اصلی ما برای تحول در بخش کشاورزی است. وی با اشاره به چالش ضایعات محصولات کشاورزی افزود: در سطح کشور بیش از ۴۰ درصد محصولات کشاورزی بهدلیل نبود صنایع تبدیلی تبدیل به ضایعات میشود که ارزش ریالی طبق آمار قائو بالغ بر ۲۲ میلیارد دلار است. وی تصریح کرد: توسعه صادرات پایدار در بخش محصولات باغی، نیازمند همافزایی و توجه همزمان به چهار مؤلفه اصلی یعنی «کیفیت»، «سلامت غذایی»، «لجستیک مدرن» و «تکنولوژیهای نگهداری» است که باید از نخستین گامهای تولید در نظر گرفته شوند.