ارتباط مصرف بالای زایلیتول با افزایش خطر بیماری‌های قلبی عروقی

زایلیتول یک شیرین‌کننده مصنوعی محبوب است که در غذاها، نوشیدنی‌های بدون قند، آدامس و محصولات مراقبت از دهان یافت می‌شود. تحقیقات جدید شبهاتی را درباره ایمنی طولانی‌مدت این ماده برای قلب مطرح می‌کند.

دکتر «مارکو ویتکوفسکی»، محقق ارشد بیمارستان دانشگاه چاریته در برلین، گفت که مطالعات پیشین نشان داده است زایلیتول می‌تواند توانایی پلاکت‌ها را در تشکیل لخته افزایش دهد. او افزود سطح بالای زایلیتول در خون افراد پرخطر در یک دوره سه ساله با حوادث قلبی عروقی مرتبط است و در این پژوهش، بررسی شد که آیا این ماده حوادث قلبی عروقی را در نمونه‌ای بزرگ‌تر از جمعیت عمومی در پیگیری طولانی‌مدت‌تر افزایش می‌دهد یا خیر.

پژوهشگران داده‌های بیش از ۱۷۷۰۰ نفر را در دو مطالعه بزرگ تجزیه و تحلیل کردند. در هر دو مطالعه، افرادی که بالاترین سطح زایلیتول را در خون داشتند، نسبت به افراد دارای کمترین سطح، با خطر بیشتری برای حمله قلبی، سکته مغزی یا مرگ روبه‌رو بودند. در یک گروه که به مدت شش سال تحت نظر قرار داشت، این خطر ۵۷ درصد بیشتر بود و در گروه دیگر با پیگیری ۳۰ ساله، خطر ۱۸ درصد بیشتر گزارش شد.

ویتکوفسکی بیان کرد که شیرین‌کننده‌های مصنوعی توسط کسانی مصرف می‌شوند که آن‌ها را سالم‌تر از شکر می‌دانند و این مواد عموماً توسط سازمان‌های نظارتی ایمن تلقی می‌شوند. یافته‌های بلندمدت در جمعیت عمومی نشان می‌دهد اطلاعات درباره ایمنی قلبی عروقی زایلیتول کم است و انجام مطالعات بیشتر ضرورت دارد.

سخنگوی انجمن قلب و عروق اروپا اعلام کرد این یافته‌ها نشان می‌دهد زایلیتول ممکن است اثرات منفی بلندمدتی بر سلامت قلب داشته باشد. با این حال، به دلیل مشاهده‌ای بودن مطالعه، تنها یک ارتباط نشان داده شده است و ثابت نمی‌شود که زایلیتول عامل افزایش خطر بوده است.