سازمان ملل درخصوص در معرض تهدیدات اقلیمی بودن ۹۰ میلیون آواره در جهان هشدار داد

کمیساریای عالی سازمان ملل متحد در امور پناهندگان امروز (جمعه) اعلام کرد نزدیک به ۹۰ میلیون نفر از آوارگان اجباری جهان در کشورهایی سکونت دارند که به‌طور فزاینده‌ای در معرض پیامدهای تغییرات اقلیمی، از جمله خشکسالی، سیل و گرمای شدید قرار گرفته‌اند. این نهاد سازمان ملل در گزارشی که پیش از برگزاری اجلاس تغییرات اقلیمی سازمان ملل (cop۳۱) در آنتالیای ترکیه منتشر شد، اعلام کرد، نزدیک به سه‌چهارم جمعیت آوارگان اجباری جهان در کشورهایی مانند افغانستان و بنگلادش زندگی می‌کنند که با خطرات شدید اقلیمی مواجه هستند. این گزارش نشان می‌دهد بحران‌های ناشی از درگیری‌های نظامی، آوارگی و تغییرات اقلیمی در نقاط مختلف جهان بیش از گذشته با یکدیگر تلاقی پیدا کرده‌اند.

آنتون لیس گارسیا، معاون کمیسر عالی سازمان ملل در امور پناهندگان، در این‌باره گفت: سازگاری با تغییرات اقلیمی در مناطق شکننده و مناطقی که تحت تاثیر آوارگی قرار گرفته‌اند، مساله مرگ و زندگی است. وی تاکید کرد: منابع مالی مقابله با تغییرات اقلیمی باید به جوامعی اختصاص یابد که بیشترین نیاز را دارند. این گزارش به تجربه یک زن پناهجوی سودانی اشاره می‌کند که در ژوئن ۲۰۲۳ و در پی درگیری‌های شهر الفاشر، به اردوگاه پناهندگان فارچانا در شرق چاد گریخت.

این زن گفته است گاهی یک هفته بدون دسترسی به آب سالم سپری می‌کند و با خشک‌شدن بستر رودخانه‌های فصلی در پی افزایش دما، ناچار است برای یافتن منابع جایگزین آب مسافت‌های طولانی‌تری را طی کند. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همچنین هشدار داد تغییرات اقلیمی بازگشت پایدار آوارگان به خانه‌هایشان را دشوارتر کرده است. بر اساس این گزارش، در نیمه نخست سال ۲۰۲۶، بیش از دو سوم بازگشت پناهندگان به کشورهایی صورت گرفته است که به‌شدت در معرض مخاطرات اقلیمی قرار دارند؛ موضوعی که خطر آوارگی مجدد این افراد را افزایش می‌دهد.

در سوریه، جایی که نزدیک به چهار میلیون نفر از آوارگان در ماه‌های اخیر به مناطق خود بازگشته‌اند، کمبود آب رو به وخامت گذاشته و بارندگی‌ها نیز نامنظم‌تر شده است. همچنین سیلاب‌های ماه مه در امتداد رود فرات به خانه‌ها آسیب رسانده و هزاران نفر را آواره کرده است. این گزارش می‌افزاید تا سال ۲۰۵۰، یک اردوگاه از هر سه اردوگاه پناهندگان در منطقه جنوب صحرای آفریقا ممکن است سالانه دست‌کم ۱۰۰ روز با گرمای خطرناک مواجه شود؛ شرایطی که سلامت و معیشت ساکنان این اردوگاه‌ها را تهدید می‌کند.

در برخی اردوگاه‌های اتیوپی، از جمله اردوگاه هلاوین، شمار روزهای مواجهه با گرمای خطرناک ممکن است به بیش از ۲۰۰ روز در سال برسد؛ وضعیتی که خطر گرمازدگی و مرگ زودرس را افزایش می‌دهد. در این گزارش آمده است: پناهندگان اغلب دسترسی محدودی به امکانات خنک‌کننده، آب و انرژی پایدار دارند و همین مساله فرار از دمای خطرناک را برای آنها دشوارتر می‌کند. کمیساریای عالی سازمان ملل در امور پناهندگان همچنین هشدار داد پدیده ال‌نینوی بسیار قوی که پیش‌بینی می‌شود در ماه‌های آینده تشدید شود و تا سال ۲۰۲۷ ادامه یابد، می‌تواند خطرات اقلیمی را در بسیاری از کشورهای میزبان پناهندگان افزایش داده و به آوارگی بیشتر مردم منجر شود.

بر اساس این گزارش، سیلاب‌های شدید در شرق آفریقا ممکن است تا پایان سال جاری میلادی، تا سه میلیون نفر را در کشورهای سومالی، کنیا، سودان جنوبی و اوگاندا آواره کند. در منطقه ساحل آفریقا نیز خشکسالی، سیل و درگیری‌ها می‌توانند رقابت بر سر منابع محدود را تشدید کنند. بخش‌هایی از آسیا نیز با خطر فزاینده خشکسالی، سیل و توفان‌های حاره‌ای روبه‌رو هستند.

این نهاد سازمان ملل از دولت‌ها و موسسات تامین مالی اقلیمی که در اجلاس کاپ ۳۱ گرد هم می‌آیند، خواست منابع مالی بیشتری را برای سازگاری با تغییرات اقلیمی اختصاص دهند. بر اساس این گزارش، تنها حدود ۱۰ درصد از منابع مالی مقابله با تغییرات اقلیمی به کشورهای شکننده یا درگیر مناقشه اختصاص پیدا می‌کند. همچنین بر اساس این گزارش، بیش از نیمی از مکان‌های مورد ارزیابی، ممکن است سالانه دست‌کم ۵۰ روزِ بیشتر را با گرمای خطرناک سپری کنند.

به گزارش شینهوا، کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل اعلام کرد بلایای جوی در دهه گذشته موجب جابه‌جایی بیش از ۲۵۵ میلیون نفر در داخل کشورهایشان در سراسر جهان شده است؛ رقمی که به‌طور میانگین به حدود ۷۰ هزار نفر در روز می‌رسد. در این گزارش آمده است: پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که سیل‌های شدیدِ مرتبط با پدیده بسیار قدرتمند «ال‌ نینو»، بسته به شدت سیل‌ها، می‌تواند تا پایان سال ۲۰۲۶ منجر به آوارگی حداکثر سه میلیون نفر در کشورهای سومالی، کنیا، سودان جنوبی و اوگاندا شود.