جان ترنوس روی جلد مجله تایم؛ آغاز «عصر تازه اپل»

جان ترنوس، مدیرعامل جدید اپل، در گفت‌و‌گو با مجله‌ی تایم از تغییرات مدیریتی، گوشی تاشوی جدید و دلایل همکاری با گوگل پرده برداشت. تصویر جان ترنوس، رهبر جدید اپل، روی جلد شماره‌ی ویژه‌ی «برترین اختراعات سال ۲۰۲۶» مجله‌ی تایم نقش بست؛ رویدادی نمادین که خروج رسمی اپل از دوران زمامداری پانزده‌ساله‌ی تیم کوک و ورود به فصلی تازه را بازتاب می‌دهد.

ترنوس که سابقه‌ی فعالیتش در اپل به سال ۲۰۰۱ بازمی‌گردد و سال‌ها هدایت بخش مهندسی سخت‌افزار را بر عهده داشت، دهم شهریور سکان هدایت این مجموعه‌ی بزرگ را تحویل گرفت. مهندس کهنه‌کار اپل درست هشت روز پس از تکیه زدن بر صندلی مدیریت، با رونمایی از آیفون دوئو شجاعت مدیریتی خود را به رخ کشید.

او باور دارد محصول تاشوی جدید مرزهای فناوری را جابه‌جا کرده است و فاصله‌ی معناداری با محصولات رقبا دارد. ترنوس در گفت‌وگو با خبرنگار تایم، با لحنی بی‌پرده ساختار گجت‌های پیشین را نقد کرد و گفت: «نمونه‌های دیگر موجود در جهان کیفیتی پایین و حس ناخوشایندی داشتند.» پیوند عاطفی ترنوس با ابزارهای فناوری، ریشه‌ای عمیق در دوران کودکی دارد.

زمانی که تنها هشت سال داشت، پدرش کامپیوتر انقلابی «اپل ۲» را به خانه آورد. سرگرم شدن با بازی‌های ویدیویی همان سیستم قدیمی، جرقه‌ی عشقی پایدار به محصولات اپل را در ذهن او شعله‌ور ساخت؛ جرقه‌ای که مسیر زندگی شغلی او را تا بالاترین جایگاه اجرایی غول دنیای فناوری رقم زد.

تیم کوک با وجود کناره‌گیری از سمت مدیرعاملی، همچنان در جایگاه رئیس هیئت‌مدیره نقشی محوری ایفا می‌کند. تمرکز اصلی کوک بر ارتباط استراتژیک با سیاست‌گذاران و نهادهای قانون‌گذار سراسر جهان معطوف شده است.

ترنوس روابط گسترده‌ی تیم کوک را سرمایه‌ای بزرگ برمی‌شمارد و یادآور می‌شود که اشتیاق کوک برای یاری رساندن به روند پیشبرد اهداف کوپرتینو همواره پابرجا است. از سویی دیگر، کوک در مصاحبه‌ای جداگانه صراحتا تأکید کرد که قصد دخالت در تصمیم‌گیری‌های جانشین جوان خود را ندارد و میدان عمل را کاملا به او واگذار کرده است.

رویکرد اپل در حوزه‌ی نرم‌افزار نیز دگرگونی‌های قابل‌توجهی را تجربه می‌کند. بر اساس توافقنامه‌ی مشترکی که پیش‌تر امضا شد، مدل‌های زبانی بزرگ ارائه‌دهنده‌ی Siri AI بر پایه‌ی مدل‌های جمنای و زیرساخت ابری گوگل شکل گرفته‌اند.

پرسش خبرنگار تایم پیرامون تکیه بر فناوری بیرونی، با پاسخ روشن و واقع‌گرایانه‌ی ترنوس روبه‌رو شد. او اصرار برای تولید صفر تا صد همه‌ی فناوری‌ها در داخل مجموعه‌ی اپل را الزامی نمی‌داند و باور دارد تمرکز منابع باید معطوف به بخش‌هایی شود که تمایز واقعی می‌آفرینند.

ترنوس فلسفه‌ی مدیریتی کنونی اپل را در تمرکز شدید بر حوزه‌های حیاتی خلاصه می‌کند. او شفاف‌سازی کرد که توان ساخت همه‌ی قطعات و نرم‌افزارها به‌صورت همزمان وجود ندارد؛ بنابراین کوپرتینو توان مهندسی خود را به موارد واقعا حیاتی محدود می‌سازد و تمام توان اجرایی را روی همان اهداف متمرکز می‌کند.